Ο Θεός έχει αφήσει ένα κλειδί στον άνθρωπο με δύο όψεις. Στο ένα μέρος γράφει «μετάνοια». Στο άλλο γράφει «αμετανοησία». Στο ένα μέρος γράφει «Παράδεισος» . Στο άλλο γράφει «κόλαση». Αν ο άνθρωπος χρησιμοποιήσει τη μετάνοια, ανοίγει τη θύρα του Παραδείσου. Αν χρησιμοποιήσει την αμετανοησία, ανοίγει τη θύρα της κολάσεως. Οι άνθρωποι που μετανοούν, δημιουργούν προϋποθέσεις σωτηρίας. Οι άνθρωποι που δεν μετανοούν και δεν εξομολογούνται, δημιουργούν προϋποθέσεις απώλειας. Είναι στα χέρια του ανθρώπου και από αυτόν εξαρτάται η σωτηρία του. Μη λο…
Εδάφιο: «Να βαστάζετε τα βάρη ο ένας του άλλου, και έτσι εκπληρώστε τον νόμο του Χριστού.» (Γαλάτες 6:2) Μια μικρή ιστορία με διδακτικό περιεχόμενο:" ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΦΑΝΑΡΑΚΙ" Ο Δημήτρης ετοιμαζόταν να φύγει για μια βραδινή βόλτα στο χωριό. Αν και το φεγγάρι ήταν ολόγιομο και φώτιζε τα πάντα, χωρίς προφανή λόγο πήρε μαζί του ένα μικρό, επαναφορτιζόμενο φαναράκι. Ο φίλος του τον κοίταξε περίεργα: — «Τι το θέλεις το φως; Ο δρόμος είναι πιάτο από το φεγγαρόφωτο!» Ο Δημήτρης απλά χαμογέλασε: — «Δεν ξέρω... μ…
Εδάφιο: «Ζητείτε και θα βρείτε, κρούετε και θα σας ανοιχτεί» (Ματθαίος 7:7) Στη μέση ενός πυκνού δάσους, όπου τα δέντρα ύψωναν τα κλαδιά τους σαν φυλακή, η Ελένη βάδιζε. Το κρύο διαπερνούσε τα ρούχα της και η ομίχλη τύλιγε τα πάντα γύρω της, κρύβοντας τον δρόμο. Η καρδιά της ήταν βαριά, γεμάτη απελπισία. Είχε χάσει τον προσανατολισμό της, όχι μόνο στο δάσος, αλλά και στη ζωή. Οι αποφάσεις της την είχαν οδηγήσει σε ένα αδιέξοδο και δεν έβλεπε καμία έξοδο. «Γιατί Θεέ μου;» ψιθύρισε, με τα δάκρυα να κυλούν στο πρόσωπό της. «Γιατί με άφησες να…
Στην άκρη ενός μικρού χωριού υπήρχε ένα παλιό αμπέλι. Κάποτε έδινε τα πιο γλυκά σταφύλια της περιοχής. Τα τελευταία όμως χρόνια είχε εγκαταλειφθεί. Τα κλήματα είχαν γεμίσει αγκάθια. Τα φύλλα είχαν λιγοστέψει. Όποιος περνούσε από εκεί έλεγε: — Δεν σώζεται πια. Ένας νεαρός αγρότης, ο Αντώνης, αγόρασε το χωράφι. Την πρώτη μέρα στάθηκε μπροστά στο αμπέλι. Οι γείτονες τον συμβούλεψαν: — Μην κουράζεσαι. Ξήλωσέ το και φύτεψε καινούριο. Ο Αντώνης δεν απάντησε. Πήρε ένα ψαλίδι. Άρχισε να κόβει τα ξερά κλαδιά. Έβγαλε τα αγκάθια. Πότισε το χώμα. Δεν φα…
Εδάφιο: "Δίνετε, για να σας δώσει κι εσάς ο Θεός. Η δωρεά του θα είναι πλούσια, άφθονη, τέλεια και ξέχειλη· γιατί, ό,τι μέτρο χρησιμοποιείτε για τους άλλους, το ίδιο θα χρησιμοποιήσει και για σας ο Θεός". Λουκάς:6:38 Η Ιστορία Ο κύριος Στέφανος δούλευε χρόνια ως κηπουρός στο δημοτικό πάρκο της πόλης. Η δουλειά του ήταν σκληρή και οι απολαβές του λιγοστές, όμως είχε πάντα ένα χαμόγελο για όλους. Κάθε χειμώνα, φορούσε ένα μεγάλο, πλεκτό κόκκινο κασκόλ. Ήταν παλιό και σε μερικά σημεία ξεφτισμένο, αλλά για εκείνον είχε συναισθηματική α…
Μια όμορφη διδακτική ιστορία ,ακολουθεί , με τίτλο: ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ τι ΚΡΥΒΕΤΑΙ στην ΨΥΧΗ του ΆΛΛΟΥ Κάποτε, ένας καλλιτέχνης που ζούσε σε ένα μικρό χωριό, έκανε αγιογραφίες και τις πουλούσε σε καλή τιμή. Η φήμη του είχε εξαπλωθεί. Μια φορά ήρθε ένας κακός άνθρωπος από το χωριό και του είπε: ′′ Βγάζεις πολλά λεφτά από τη δουλειά σου. Γιατί δεν βοηθάς τους φτωχούς στο χωριό; Κοίταξε τον χασάπη – δεν έχει πολλά λεφτά, αλλά δίνει δωρεάν κρέας στους φτωχούς κάθε μέρα. Κοίταξε τον φούρναρη – κι ας είναι φτωχός και πατέρας μεγάλης οικογένειας,…
Ένας πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να διδάξει στο γιο του τι σημαίνει φτώχεια, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μια οικογένεια που ζούσε στο βουνό. Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του: «Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;» «Ωραία» απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό. «Και τι έμαθες;» συνέχισε με επιμονή ο πατέρας. Ο γιος απάντησε: - Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις. - Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτ…
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΑΜΠΟΚΙ! Γράφει ο Στεφανος Κατμαδας Υπήρχε ένας αγρότης που καλλιεργούσε καλαμπόκι εξαιρετικής ποιότητας. Κάθε χρόνο κέρδιζε το βραβείο για την καλύτερη καλλιέργεια καλαμποκιού. Ένα χρόνο ένας δημοσιογράφος εφημερίδας του πήρε συνέντευξη και έμαθε κάτι ενδιαφέρον για το πώς το μεγάλωσε. 🌽 Ο δημοσιογράφος ανακάλυψε ότι ο αγρότης μοιράστηκε το καλαμπόκι του με τους γείτονές του. «Πώς μπορείτε να αντέξετε οικονομικά να μοιράζεστε τον καλύτερο σπόρο καλαμποκιού σας με τους γείτονές σας, όταν αυτοί ανταγωνίζονται το καλαμπόκι…
Γράφει ο Anninos Christodoulou Ένας άνθρωπος πέθανε. Και απέναντί του, είδε τον Θεό να έρχεται πιο κοντά κουβαλώντας μια βαλίτσα... Και ο Θεός είπε: -Γιε μου είναι ώρα να φύγουμε. Ο έκπληκτος άνδρας ρώτησε: Ήδη, τόσο σύντομα; Είχα τόσα πολλά σχέδια... -Λυπάμαι, αλλά ήρθε η αποχώρησή σου. Τι κουβαλάς στη βαλίτσα σου; Ρώτησε το Θεό. Και ο Θεός απάντησε: -Τι σου ανήκει. Τι μου ανήκει; Φέρνεις τα πράγματα μου, τα ρούχα μου, τα λεφτά μου; Ο Θεός απάντησε: -Αυτά τα πράγματα δεν ανήκαν ποτέ σε σένα, ανήκαν στον κόσμο. Μεταφέρεις τις αναμ…
Σύμφωνα με έναν μύθο του 19ου αιώνα, η Αλήθεια και το Ψέμα συναντιούνται μια μέρα . «Είναι μια υπέροχη μέρα σήμερα!», είπε το ψέμα στην Αλήθεια, «το νερό είναι πολύ ωραίο, ας κάνουμε ένα μπάνιο μαζί!». Η Αλήθεια υποψιάζεται, δοκιμάζει το νερό και ανακαλύπτει ότι όντως είναι πολύ ωραίο. Γδύνονται και αρχίζουν να κάνουν μπάνιο. Ξαφνικά, το Ψέμα βγαίνει από το νερό, φοράει τα ρούχα της Αλήθειας και τρέχει μακριά. Η εξαγριωμένη Αλήθεια βγαίνει από το πηγάδι και τρέχει παντού για να βρει το Ψέμα και να πάρει πίσω τα ρούχα της. Ο Κόσμος, β…
Social Plugin