«Τα πάντα προέρχονται από Σένα, και από το δικό Σου χέρι Σου δώσαμε». Α΄ Χρονικών 29:14 Η Αγία Γραφή δεν παρουσιάζει τον πλούτο ως κάτι κακό από μόνο του. Ανάμεσα στους ανθρώπους της πίστης συναντούμε και ανθρώπους που είχαν πολλά αγαθά. Ο Άβραμ, για παράδειγμα, «ήταν πολύ πλούσιος σε κτήνη, σε άργυρο και σε χρυσό» (Γένεση 13:2). Ο βασιλιάς Δαβίδ «πέθανε σε καλά γηρατειά, πλήρης ημερών, πλούτου και δόξας» (Α΄ Χρονικών 29:28). Και ο Βαρνάβας, ένας άνθρωπος που διέθετε γη, πούλησε ένα κτήμα του και έφερε τα χρήματα στους αποστόλους, συμβάλλ…
Όλα γύρω μας είναι σταλαγματιές της αγάπης του Θεού. Και τα έμψυχα και τα άψυχα και τα φυτά και τα ζώα και τα πουλιά και τα βουνά και η θάλασσα και το ηλιοβασίλεμα και ο έναστρος ουρανός. Είναι οι μικρές αγάπες, μέσα απ’ τις οποίες φθάνομε στη μεγάλη Αγάπη, τον Χριστό. Τα λουλούδια, για παράδειγμα, έχουν τη χάρη τους, μας διδάσκουν με το άρωμά τους, με το μεγαλείο τους. Μας μιλούν για την αγάπη του Θεού. Σκορπούν το άρωμα τους, την ομορφιά τους σε αμαρτωλούς και δικαίους. Για να γίνει κανείς Χριστιανός, πρέπει να έχει ποιητική ψυχή, πρέπει ν…
«Αυτή την εντολή άλλωστε μας έδωσε ο Κύριος: Εσένα έχω ορίσει φως για τα έθνη, για να φέρεις τη σωτηρία ως τα πέρατα της γης.» Πράξεις Αποστόλων 13:47 Ο Θεός δεν μας καλεί να κρατήσουμε το φως Του μόνο για τον εαυτό μας. Μας καλεί να το μεταφέρουμε στους ανθρώπους γύρω μας, με τη ζωή, τα λόγια, την αγάπη και τη συμπεριφορά μας. Ένα μικρό χαμόγελο, ένας καλός λόγος, μια πράξη αγάπης ή μια στιγμή συμπαράστασης μπορεί να γίνει φως για έναν άνθρωπο που περνά μια δύσκολη στιγμή. Το φως δεν κάνει θόρυβο· απλώς φωτίζει. Έτσι και ο άνθρωπος που έχε…
Η σκέψη της ημέρας Υπάρχουν στιγμές που περιμένουμε τόσο πολύ μια απάντηση, μια αλλαγή, μια πόρτα να ανοίξει, ώστε η αναμονή αρχίζει να μοιάζει με σιωπή. Προσευχόμαστε, ελπίζουμε και ύστερα κοιτάζουμε γύρω μας και αναρωτιόμαστε: «Θεέ μου, πότε;» Όμως δεν σημαίνει ότι επειδή δεν βλέπουμε κάτι να συμβαίνει, ο Θεός δεν εργάζεται. Ο σπόρος κάτω από το χώμα μοιάζει ακίνητος, όμως μέσα του έχει ήδη αρχίσει η ζωή. Έτσι και πολλές φορές στη δική μας ζωή, ο Θεός εργάζεται σε βάθος, προετοιμάζοντας πράγματα που τα μάτια μας δεν μπορούν ακόμη ν…
Ο Χρόνος προσπερνά, αλλά ο Ιησούς παραμένει ο ίδιος· χθες, σήμερα, στους αιώνες των αιώνων (Εβραίους 13:8). Στην αδιάκοπη μεταβολή των πάντων, Εκείνος στέκει ως η μόνη αμετακίνητη σταθερά . Οι υποσχέσεις Του δεν ατονούν, η φροντίδα Του δεν φθίνει. Όταν η καρδιά συντονίζεται με την αγάπη και το θέλημά Του, ντύνεται τη βεβαιότητα πως μια Θεία Παρουσία την επαγρυπνεί, τώρα και στην αιωνιότητα. Η εμπιστοσύνη στον Θεό δεν υπόσχεται έναν δρόμο χωρίς αγκάθια ή δοκιμασίες. Υπόσχεται, όμως, πως κανένα βάρος δεν θα σηκωθεί στην αβάσταχτη μοναξιά …
«Έμεναν δε αφοσιωμένοι στη διδασκαλία των αποστόλων και στην κοινωνία, στο σπάσιμο του άρτου και στις προσευχές.» (Πράξεις 2:42) Η πρωτοχριστιανική κοινότητα δεν θεμελιώθηκε πάνω σε περίπλοκες δομές, αλλά πάνω σε τέσσερις ζωντανούς, αδιάσειστους πυλώνες: τη διδασκαλία των Αποστόλων, την αδελφική κοινωνία, την ευχαριστιακή τράπεζα και τη θερμή προσευχή. Σε έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο και περισπασμούς, το παράδειγμά τους μας καλεί σε μια βαθιά αυτοεξέταση: Πού διοχετεύουμε τον χρόνο, την ενέργεια και την αφοσίωση της καρδιάς μας; Η Αποστολική…
Όταν σκεφτόμαστε τη Μαρία, τη μητέρα του Κυρίου Ιησού , ίσως το πρώτο πράγμα που ξεχωρίζει στη ζωή της είναι η πίστη και η ταπεινή της υπακοή. Όταν ο άγγελος της είπε ότι θα γίνει μητέρα του Σωτήρα, η Μαρία δεν γνώριζε όλα όσα θα ακολουθούσαν. Δεν γνώριζε τον δρόμο, τις δυσκολίες, τον πόνο. Γνώριζε όμως ποιος ήταν Εκείνος που την καλούσε. Και απάντησε: «Ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ρήμά σου.» — Λουκάς 1:38 Αυτά τα λόγια είναι ένα μεγάλο μάθημα για όλους μας. Η πίστη δεν σημαίνει ότι καταλαβαίνουμε πάντοτε το σχέδιο του Θεού. Σημα…
Στη συλλογική συνείδηση των ανθρώπων, η λέξη «εκκλησία » φέρνει συχνά στον νου εικόνες από επιβλητικά πέτρινα κτίρια, καμπαναριά που υψώνονται στον ουρανό ή συγκεκριμένα θρησκευτικά δόγματα. Ωστόσο, η Αγία Γραφή αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική, βαθιά πνευματική αλήθεια. Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό «ἐκκλησία» (εκ + καλέω), που σημαίνει τη σύναξη των «καλεσμένων» — εκείνων που προσκλήθηκαν να σμίξουν για ένα κοινό σκοπό. Η ρίζα της, επομένως, δεν αγγίζει τα άψυχα υλικά δομής, αλλά την ίδια τη ζωντ…
«Επειδή, εάν ζούμε, ζούμε για τον Κύριο· και εάν πεθαίνουμε, πεθαίνουμε για τον Κύριο. Είτε λοιπόν ζούμε είτε πεθαίνουμε, του Κυρίου είμαστε.» — Ρωμαίους 14:8 Σκέψεις για το σημερινό εδάφιο Υπάρχουν αλήθειες που δεν χρειάζονται πολλές λέξεις για να συγκλονίσουν την καρδιά. Μία από αυτές βρίσκεται σε αυτό το απλό, αλλά αιώνιο μήνυμα του αποστόλου Παύλου: «Είτε ζούμε είτε πεθαίνουμε, του Κυρίου είμαστε.» Τι βαθιά ασφάλεια κρύβεται μέσα σε αυτές τις λίγες λέξεις! Η ζωή μας δεν είναι ένα ταξίδι χωρίς προορισμό ούτε μια πορεία που…
«Ιδού, στέκομαι στην πόρτα και κρούω· αν κάποιος ακούσει τη φωνή μου και ανοίξει την πόρτα, θα μπω μέσα σ’ αυτόν και θα δειπνήσω μαζί του, και αυτός μαζί μου.» Αποκάλυψη 3:20 Υπάρχει μια βαθιά και ιερή πρόσκληση που αντηχεί μέσα στους αιώνες. Δεν είναι η φωνή ενός ξένου, ούτε η προσταγή ενός μακρινού βασιλιά. Είναι η τρυφερή φωνή του Χριστού, του Πιστού και Αληθινού Μάρτυρα, Εκείνου που γνωρίζει κάθε μυστικό της ψυχής μας και όμως εξακολουθεί να μας αγαπά με αγάπη άφθαρτη. Ο Κύριος δεν παραβιάζει την πόρτα της καρδιάς…
Social Plugin