Πρόσφατες αναρτήσεις
Προβολή όλων
ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΟ ΦΟΒΟ,ΝΑ ΣΟΥ ΚΛΕΒΕΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ
Η σκέψη της ημέρας Ο φόβος έχει έναν παράξενο τρόπο να μεγαλώνει μέσα στο σκοτάδι των σκέψεών μας. Μας κάνει να βλέπουμε δυσκολίες πριν ακόμη εμφανιστούν και να αμφιβάλλουμε για όσα ο Θεός ήδη έχει υποσχεθεί. Όμως η ελπίδα δεν γεννιέται επειδή όλα είναι εύκολα. Γεννιέται όταν επιλέγουμε να εμπιστευτούμε τον Θεό περισσότερο από τους φόβους μας. Εκείνος γνωρίζει το αύριο πριν ακόμη ξημερώσει και κρατά τη ζωή μας με χέρια γεμάτα αγάπη. Διαβάστε περισσότερα με ΚΑΛΗΜΕΡΑ , Ο ΣΤΙΧΟΣ της ΗΜΕΡΑΣ , ΨΙΘΥΡΟΙ ΕΛΠΙΔΑΣ , ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ , αφού…
Όταν η Καταιγίδα Δυναμώνει, Εκείνος Είναι ο Βράχος
«Ο Κύριος είναι πέτρα μου, και φρούριό μου, και ελευθερωτής μου· Θεός μου, βράχος μου· σ’ αυτόν θα ελπίζω· η ασπίδα μου, και το στήριγμα της σωτηρίας μου· ψηλός πύργος μου.» Ψαλμός 18:3 Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που νιώθεις πως το βάρος του κόσμου έχει ακουμπήσει ολόκληρο στους ώμους σου. Οι σκέψεις πληθαίνουν. Οι φόβοι δυναμώνουν. Οι δρόμοι που κάποτε φαίνονταν καθαροί γεμίζουν ομίχλη. Και τότε μοιάζει σαν τα κύματα της ζωής να έρχονται το ένα μετά το άλλο, χωρίς να σου αφήνουν χρόνο να πάρεις ανάσα. Ίσως σήμερα να βρίσκεσαι ακριβώς εκεί. Ίσ…
Το Φως στην Άκρη του Σήραγγας
Εδάφιο: «Ζητείτε και θα βρείτε, κρούετε και θα σας ανοιχτεί» (Ματθαίος 7:7) Στη μέση ενός πυκνού δάσους, όπου τα δέντρα ύψωναν τα κλαδιά τους σαν φυλακή, η Ελένη βάδιζε. Το κρύο διαπερνούσε τα ρούχα της και η ομίχλη τύλιγε τα πάντα γύρω της, κρύβοντας τον δρόμο. Η καρδιά της ήταν βαριά, γεμάτη απελπισία. Είχε χάσει τον προσανατολισμό της, όχι μόνο στο δάσος, αλλά και στη ζωή. Οι αποφάσεις της την είχαν οδηγήσει σε ένα αδιέξοδο και δεν έβλεπε καμία έξοδο. «Γιατί Θεέ μου;» ψιθύρισε, με τα δάκρυα να κυλούν στο πρόσωπό της. «Γιατί με άφησες να…
ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ
Γενηθήτω το Θέλημά Σου Γεννημένοι από τον Θεό Κάθε μέλος του σώματος του Χριστού έχει δεσμευτεί σε Αυτόν· μια δέσμευση να παραμείνει πιστός ακόλουθος μέχρι το τέλος της επίγειας ζωής του. Η γραμμή τερματισμού του επίγειου μονοπατιού μας μπορεί να είναι η πόρτα του θανάτου ή το κάλεσμα της «εσχάτης σάλπιγγος». Παρότι κανείς μας δεν γνωρίζει την ημέρα και την ώρα του τέλους, από τη στιγμή που πιστέψαμε, γινήκαμε αποδεκτοί από τον Θεό μέσω του Ιησού Χριστού. Από την πρώτη πράξη πίστης αναγεννηθήκαμε και ενταχθήκαμε στην οικογένεια του «Ηγαπημέν…
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΣΟΦΙΑ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΠΗΓΗ!
«Πράγματι, ο Κύριος δίνει σοφία· απ’ αυτόν προέρχονται γνώση και φρόνηση.» Παροιμίες 2:6 Σε έναν κόσμο γεμάτο πληροφορίες και αμέτρητες γνώμες, είναι εύκολο να μπερδευτούμε και να αναρωτηθούμε ποιος δρόμος είναι ο σωστός. Ο Λόγος του Θεού, όμως, μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή σοφία δεν αποκτάται μόνο με την ανθρώπινη εμπειρία ή τη γνώση. Είναι δώρο που προσφέρει ο ίδιος ο Κύριος σε όσους Τον αναζητούν με ειλικρινή καρδιά. σου τη σοφία που οδηγεί στην αληθινή χαρά και ελπίδα. Διαβάστε περισσότερα με ΚΑΛΗΜΕΡΑ , Ο ΣΤΙΧΟΣ της ΗΜΕΡΑΣ , ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ …
Από το Αντανακλαστικό στη Χάρη: Πώς Αντιδρά ένας Χριστιανός;
«Ακούσατε ότι ειπώθηκε... Εγώ όμως σας λέω.» — Κατά Ματθαίον 5:21-22 Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Ρώσος φυσιολόγος Ιβάν Παβλόφ τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ για τα περίφημα πειράματά του με σκύλους. Θέλοντας να διαπιστώσει αν μια φυσιολογική αντίδραση (όπως η σιελόρροια) μπορούσε να προκληθεί από ένα ουδέτερο ερέθισμα, χτυπούσε ένα κουδούνι κάθε φορά που τους προσέφερε φαγητό. Με τον χρόνο, ο ήχος του κουδουνιού αρκούσε για να προκαλέσει τη σιελόρροια, ακόμη κι αν το φαγητό δεν εμφανιζόταν ποτέ. Ο Παβλόφ ονόμασε αυτή τη μαθημένη συμπεριφορά …
Ο ΘΕΟΣ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΟΤΑΝ ΕΣΥ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ
Η σκέψη της ημέρας Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή που όλα μοιάζουν να έχουν σταματήσει. Προσευχόμαστε, περιμένουμε και πολλές φορές αναρωτιόμαστε αν ο Θεός άκουσε την κραυγή της καρδιάς μας. Η σιωπή Του, όμως, δεν είναι απουσία. Είναι πολλές φορές ο τρόπος με τον οποίο εργάζεται βαθιά και αθόρυβα, εκεί όπου τα μάτια μας δεν μπορούν ακόμη να φτάσουν. Ο γεωργός δεν αμφιβάλλει ότι ο σπόρος μεγαλώνει επειδή δεν τον βλέπει. Έτσι κι ο Θεός εργάζεται στις καρδιές, στις περιστάσεις και στο μέλλον μας, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ακίνητα. Η πίστη μάς καλε…
ΤΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΑΜΠΕΛΙ
Στην άκρη ενός μικρού χωριού υπήρχε ένα παλιό αμπέλι. Κάποτε έδινε τα πιο γλυκά σταφύλια της περιοχής. Τα τελευταία όμως χρόνια είχε εγκαταλειφθεί. Τα κλήματα είχαν γεμίσει αγκάθια. Τα φύλλα είχαν λιγοστέψει. Όποιος περνούσε από εκεί έλεγε: — Δεν σώζεται πια. Ένας νεαρός αγρότης, ο Αντώνης, αγόρασε το χωράφι. Την πρώτη μέρα στάθηκε μπροστά στο αμπέλι. Οι γείτονες τον συμβούλεψαν: — Μην κουράζεσαι. Ξήλωσέ το και φύτεψε καινούριο. Ο Αντώνης δεν απάντησε. Πήρε ένα ψαλίδι. Άρχισε να κόβει τα ξερά κλαδιά. Έβγαλε τα αγκάθια. Πότισε το χώμα. Δεν φα…
ΕΚΕΙ ,ΠΟΥ Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ!
Ο φίλος που στέλνει ο Θεός στις πιο σκοτεινές ώρες της ζωής ΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ «Σε κάθε καιρό αγαπάει ο φίλος, και ο αδελφός γεννιέται για καιρό ανάγκης.» Παροιμίες 17:17 Δεν είναι όλες οι καταιγίδες ορατές. Υπάρχουν θύελλες που φυσούν μόνο μέσα στην καρδιά. Η θλίψη, η μοναξιά, η απογοήτευση, η σιωπηλή μάχη που κανείς δεν βλέπει. Υπάρχουν ημέρες που ο άνθρωπος αισθάνεται σαν μικρό πλοίο χαμένο μέσα σε μια απέραντη θάλασσα, χωρίς στεριά, χωρίς φως, χωρίς προσανατολισμό. Κι όμως... Ο Θεός, μέσα στη σοφία Του, δεν μας δημιούργησε για να περπ…
Πατήστε την εικόνα
Social Plugin