Ο ΨΙΘΥΡΟΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ: «Μη φοβάσαι, γιατί εγώ είμαι μαζί σου· μη δειλιάζεις, γιατί εγώ είμαι ο Θεός σου. Εγώ σε ενισχύω, εγώ σε βοηθώ, εγώ σε στηρίζω.» Ησαΐας 41:10 Η σκ έψη της ημέρας Υπάρχουν δρόμοι στη ζωή που θα θέλαμε να γνωρίζουμε από πριν πού οδηγούν. Θα θέλαμε να βλέπουμε καθαρά την επόμενη στροφή, να ξέρουμε τι μας περιμένει και να έχουμε μια απάντηση για κάθε δυσκολία. Όμως ο Θεός δεν μας ζητά να γνωρίζουμε ολόκληρο τον δρόμο. Μας ζητά να Τον εμπιστευόμαστε στο επόμενο…
«Η Παρουσία Μου θα σε συνοδεύει.» (Έξοδος 33:14) Ο Νικόλαος Χέρμαν πέρασε τα χρόνια της νιότης του ως ένας απλός μάγειρας στις σιωπηλές γωνιές ενός μοναστηριού, με την ψυχή του συχνά ταραγμένη από την αμφιβολία για τη σωτηρία του. Όμως, μια χειμωνιάτικη μέρα, σταθείς απέναντι σε ένα γυμνό δέντρο, μια αστραπή αλήθειας διαπέρασε το πνεύμα του: όπως το δέντρο περιμένει καρτερικά την άνοιξη, έτσι και ο άνθρωπος οφείλει να βυθίζει τις ρίζες του σε κάτι βαθύτερο και σταθερότερο από τον εαυτό του (βλ. Ψαλμός 1:1-3). Εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε μια …
«Για τίποτε να μη σας πιάνει άγχος, αλλά σε κάθε περίσταση τα αιτήματά σας να τα απευθύνετε στο Θεό με προσευχή και δέηση, που θα συνοδεύονται από ευχαριστία. Και η ειρήνη του Θεού, που είναι ασύλληπτη στο ανθρώπινο μυαλό, θα διαφυλάξει τις καρδιές και τις σκέψεις σας κοντά στον Ιησού Χριστό.» Προς Φιλιππησίους 4:6-7 Το άγχος είναι ένα από τα μεγαλύτερα βάρη που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε στην καθημερινότητά μας. Οι ευθύνες, οι αβεβαιότητες και οι δυσκολίες πολλές φορές γεμίζουν την καρδιά μας με φόβο. Ο λόγος του Θεού όμως δεν μας καλεί …
Εδάφιο: «Να βαστάζετε τα βάρη ο ένας του άλλου, και έτσι εκπληρώστε τον νόμο του Χριστού.» (Γαλάτες 6:2) Μια μικρή ιστορία με διδακτικό περιεχόμενο:" ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΦΑΝΑΡΑΚΙ" Ο Δημήτρης ετοιμαζόταν να φύγει για μια βραδινή βόλτα στο χωριό. Αν και το φεγγάρι ήταν ολόγιομο και φώτιζε τα πάντα, χωρίς προφανή λόγο πήρε μαζί του ένα μικρό, επαναφορτιζόμενο φαναράκι. Ο φίλος του τον κοίταξε περίεργα: — «Τι το θέλεις το φως; Ο δρόμος είναι πιάτο από το φεγγαρόφωτο!» Ο Δημήτρης απλά χαμογέλασε: — «Δεν ξέρω... μ…
«Τα άνω φρονείτε, μη τα επί της γης.» Κολοσσαείς 3:2 Ουράνιος προσανατολισμός στην καθημερινή ζωή Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να έχει τον νου του στα ουράνια, ενώ η καθημερινότητά του είναι γεμάτη υποχρεώσεις, ευθύνες και αδιάκοπη εργασία; Μήπως η πρόσκληση του Θεού να φρονούμε «τα άνω» σημαίνει ότι πρέπει να αμελήσουμε τα γήινα καθήκοντά μας; Ασφαλώς όχι. Ο Θεός μάς έχει τοποθετήσει εκεί όπου βρισκόμαστε, για να ζούμε προς δόξα Του. Η εργασία μας, η οικογένειά μας, οι ευθύνες μας και ακόμη και οι πιο απλές στιγμές της ημέρας μπορούν να γίνουν …
Διαβάστε περισσότερα με ΚΑΛΗΜΕΡΑ , Ο ΣΤΙΧΟΣ της ΗΜΕΡΑΣ , ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ , ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ , αφού πατήσετε επάνω στον κόκκινο σύνδεσμο Λογοτεχνικό περιβόλι!
"Μακροθυμήσατε λοιπόν, αδελφοί, έως της παρουσίας του Κυρίου..". Ιάκωβος 5:7 Όσον αφορά την επιστροφή του Χριστού, προκύπτουν πέντε ερωτήματα: 1) Τι είναι η έλευση του Κυρίου; Είναι η εκπλήρωση της υπόσχεσής Του: «Εν τη οικία του Πατρός μου είναι πολλά οικήματα· ει δε μη, ήθελον σας ειπεί· υπάγω να σας ετοιμάσω τόπον· και αφού υπάγω και σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, διά να είσθε και σεις, όπου είμαι εγώ». (Ιωάννης 14:2-3). 2) Τίνος είναι η έλευση; Του Χριστού! Όταν ανέβηκε πίσω στον ουρανό, …
Διβάστε περισσότερα θέματα με: ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ , ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ Λογοτεχνικό περιβόλι!
«Εγώ είμαι η ανάστασις και η ζωή· ο πιστεύων εις εμέ, και αν αποθάνη, ζήσεται.» (Ιωάννης 11:25) Ο καρκίνος παραμόρφωσε το σώμα της, αλλά δεν μπόρεσε να αλλοιώσει εκείνα τα γαλάζια μάτια, δυο κομμάτια ουρανού, γεμάτα φως και ειρήνη. Δεν μπόρεσε να σβήσει το φως του προσώπου της. Ένα φως που δεν ήταν εξωτερικό, αλλά φως ψυχής, φως Χριστού. Ο ιερέας την επισκέφθηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Οι γιατροί της είχαν πει: «Σου μένουν λίγες ώρες, ίσως λίγες μέρες. Ετοιμάσου για την αναχώρηση…» Εκείνος, όμως, δεν έβλεπε μια γυναίκα που έφευγε. Έβ…
«Ανόρθωσε την ψυχή μου· με οδηγεί μέσα από μονοπάτια δικαιοσύνης, χάρη του ονόματός του.» — Ψαλμός 23:3 Η ηχώ μιας αρχαίας ιστορίας αντηχεί σήμερα στην καρδιά σου. Ένας νεαρός βοσκός, ο Δαβίδ, παλεύει με λιοντάρια, αντιμετωπίζει γίγαντες και συνθέτει μελωδίες στη μέση της ερήμου. Τι ήταν αυτό που τον κρατούσε σταθερό; Δεν ήταν η δική του δύναμη, αλλά η βαθιά πεποίθηση ότι ο Κύριος ήταν ο Ποιμένας του. Ίσως σήμερα να νιώθεις σαν αυτόν—σαν ένα πεδίο μάχης όπου το άγχος και η αμφιβολία προσπαθούν να σιωπήσουν το πνεύμα σου. Αλλά σταμάτα για μια…
Social Plugin