Πρόσφατες αναρτήσεις
Προβολή όλων
ΟΤΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ
«Η βασιλεία του Θεού είναι εντός υμών.» Λουκάς 17:21 Υπάρχει μια Βασιλεία που δεν μοιάζει με καμία από τις βασιλείες αυτού του κόσμου. Δεν έχει σύνορα που χαράχτηκαν από ανθρώπινα χέρια. Δεν στηρίζεται σε στρατούς, σε πλούτο ή σε ανθρώπινη δύναμη. Ο Βασιλιάς της δεν κάθεται σε έναν επίγειο θρόνο. Και όμως, η Βασιλεία Του είναι πραγματική. Είναι η Βασιλεία του Θεού. Και κάποια ημέρα θα φανερωθεί σε όλη της τη δόξα. Η Γραφή μας λέει: «Εγένοντο αι βασιλείαι του κόσμου του Κυρίου ημών και του Χριστού αυτού, και θέλει βασιλεύσει εις τους αιώνας …
"ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ,ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ"
«Γι’ αυτό, παρηγορείτε ο ένας τον άλλον και οικοδομείτε ο ένας τον άλλον, όπως και κάνετε.» Α΄ Προς Θεσσαλονικείς 5:11 Υπάρχουν άνθρωποι που χαμογελούν, αλλά μέσα τους παλεύουν. Υπάρχουν καρδιές που κουράστηκαν, άνθρωποι που χρειάζονται έναν καλό λόγο, μια αγκαλιά, μια προσευχή ή απλώς κάποιον που θα τους πει: «Είμαι εδώ για σένα». Ο Λόγος του Θεού μάς καλεί όχι μόνο να κοιτάζουμε τη δική μας πορεία, αλλά να γινόμαστε στήριγμα ο ένας για τον άλλον. Η παρηγοριά και η ενθάρρυνση είναι πράξεις αγάπης. Μερικές φορές δεν χρειάζονται μεγάλα λ…
Η Υπόσχεση της Καθαρής Καρδιάς: Ζώντας με Αγιότητα σε έναν Θορυβώδη Κόσμο
"Αφού λοιπόν, αγαπητοί μου, έχουμε αυτές τις υποσχέσεις, ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από καθετί που μολύνει το σώμα και την ψυχή. Ας ζήσουμε μια άγια ζωή με φόβο Θεού." — Β΄ Κορινθίους 7:1 Με αφορμή το εδάφιο: Σε έναν κόσμο κατακλυσμένο από θόρυβο, αδιάκοπους περισπασμούς και εύκολους συμβιβασμούς, η εσωτερική αγνότητα μοιάζει με σπάνιο, δύσβατο μονοπάτι. Συχνά, το κάλεσμα για μια ζωή καθαρή παραμερίζεται ή λησμονείται, δίνοντας τη θέση του σε μια «φθηνή χάρη» που απαιτεί λίγα και μεταμορφώνει ελάχιστα. Όμ…
ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΕΡΕΤΕ....
Έχετε αναλογιστεί ποτέ τη μυστική δύναμη που κρύβεται στις λέξεις που προφέρουμε; Στη Γραφή, τα λόγια δεν είναι απλοί ήχοι που χάνονται στον αέρα· είναι φορείς ζωής ή θανάτου. Ο Ιησούς διακηρύσσει πως «τα λόγια που σας λέω είναι πνεύμα και ζωή» (Ιωάννης 6:63), ενώ οι Παροιμίες (18:21) μας υπενθυμίζουν αφοπλιστικά ό τι η γλώσσα κρατά στα χέρια της την ίδια τη ζωή. Ο Απόστολος Ιάκωβος την παρομοιάζει με μικρή σπίθα που μπορεί να πυρπολήσει ολόκληρη την πορεία μας, κατευθύνοντάς μας είτε προς τον θρίαμβο είτε προς τη συντριβή (Ιακώβου 3…
ΌΤΑΝ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ
Υπάρχουν προσευχές που τις έχουμε ψιθυρίσει αμέτρητες φορές. Προσευχές για ένα όνειρο που αργεί να ανθίσει , για έναν άνθρωπο που αγαπάμε , για μια δύσκολη κατάσταση που λαχταρούμε να αλλάξει, για μια θεραπεία που περιμένουμε με όλη μας την καρδιά. Προσευχηθήκαμε. Πιστέψαμε. Περιμέναμε. Κι όμως, τίποτα δεν φαίνεται να έχει αλλάξει ακόμη. Και τότε, σχεδόν χωρίς να το καταλάβουμε, επιστρέφουμε ξανά και ξανά στο ίδιο αίτημα: «Θεέ μου, σε παρακαλώ, άλλαξέ το αυτό. Θεράπευσε το παιδί μου. Άνοιξε έναν δρόμο για μένα. Δώσε μου αυτή την ευκαιρί…
ΧΡΗΜΑΤΑ: ΠΩΣ ΤΑ ΑΠΟΚΤΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΑ ΔΙΝΕΙΣ;
«Τα πάντα προέρχονται από Σένα, και από το δικό Σου χέρι Σου δώσαμε». Α΄ Χρονικών 29:14 Η Αγία Γραφή δεν παρουσιάζει τον πλούτο ως κάτι κακό από μόνο του. Ανάμεσα στους ανθρώπους της πίστης συναντούμε και ανθρώπους που είχαν πολλά αγαθά. Ο Άβραμ, για παράδειγμα, «ήταν πολύ πλούσιος σε κτήνη, σε άργυρο και σε χρυσό» (Γένεση 13:2). Ο βασιλιάς Δαβίδ «πέθανε σε καλά γηρατειά, πλήρης ημερών, πλούτου και δόξας» (Α΄ Χρονικών 29:28). Και ο Βαρνάβας, ένας άνθρωπος που διέθετε γη, πούλησε ένα κτήμα του και έφερε τα χρήματα στους αποστόλους, συμβάλλ…
ΌΛΑ ΓΥΡΩ ΜΑΣ, ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ,ΟΛΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ!
Όλα γύρω μας είναι σταλαγματιές της αγάπης του Θεού. Και τα έμψυχα και τα άψυχα και τα φυτά και τα ζώα και τα πουλιά και τα βουνά και η θάλασσα και το ηλιοβασίλεμα και ο έναστρος ουρανός. Είναι οι μικρές αγάπες, μέσα απ’ τις οποίες φθάνομε στη μεγάλη Αγάπη, τον Χριστό. Τα λουλούδια, για παράδειγμα, έχουν τη χάρη τους, μας διδάσκουν με το άρωμά τους, με το μεγαλείο τους. Μας μιλούν για την αγάπη του Θεού. Σκορπούν το άρωμα τους, την ομορφιά τους σε αμαρτωλούς και δικαίους. Για να γίνει κανείς Χριστιανός, πρέπει να έχει ποιητική ψυχή, πρέπει ν…
"ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΦΩΣ,ΕΚΕΙ, ΌΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΚΟΤΑΔΙ"
«Αυτή την εντολή άλλωστε μας έδωσε ο Κύριος: Εσένα έχω ορίσει φως για τα έθνη, για να φέρεις τη σωτηρία ως τα πέρατα της γης.» Πράξεις Αποστόλων 13:47 Ο Θεός δεν μας καλεί να κρατήσουμε το φως Του μόνο για τον εαυτό μας. Μας καλεί να το μεταφέρουμε στους ανθρώπους γύρω μας, με τη ζωή, τα λόγια, την αγάπη και τη συμπεριφορά μας. Ένα μικρό χαμόγελο, ένας καλός λόγος, μια πράξη αγάπης ή μια στιγμή συμπαράστασης μπορεί να γίνει φως για έναν άνθρωπο που περνά μια δύσκολη στιγμή. Το φως δεν κάνει θόρυβο· απλώς φωτίζει. Έτσι και ο άνθρωπος που έχε…
Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΑΡΓΕΙ — ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΚΑΙΡΟ
Η σκέψη της ημέρας Υπάρχουν στιγμές που περιμένουμε τόσο πολύ μια απάντηση, μια αλλαγή, μια πόρτα να ανοίξει, ώστε η αναμονή αρχίζει να μοιάζει με σιωπή. Προσευχόμαστε, ελπίζουμε και ύστερα κοιτάζουμε γύρω μας και αναρωτιόμαστε: «Θεέ μου, πότε;» Όμως δεν σημαίνει ότι επειδή δεν βλέπουμε κάτι να συμβαίνει, ο Θεός δεν εργάζεται. Ο σπόρος κάτω από το χώμα μοιάζει ακίνητος, όμως μέσα του έχει ήδη αρχίσει η ζωή. Έτσι και πολλές φορές στη δική μας ζωή, ο Θεός εργάζεται σε βάθος, προετοιμάζοντας πράγματα που τα μάτια μας δεν μπορούν ακόμη ν…
Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΒΡΑΧΟΣ: Η ΠΙΣΤΗ ,ΠΟΥ ΝΙΚΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!
Ο Χρόνος προσπερνά, αλλά ο Ιησούς παραμένει ο ίδιος· χθες, σήμερα, στους αιώνες των αιώνων (Εβραίους 13:8). Στην αδιάκοπη μεταβολή των πάντων, Εκείνος στέκει ως η μόνη αμετακίνητη σταθερά . Οι υποσχέσεις Του δεν ατονούν, η φροντίδα Του δεν φθίνει. Όταν η καρδιά συντονίζεται με την αγάπη και το θέλημά Του, ντύνεται τη βεβαιότητα πως μια Θεία Παρουσία την επαγρυπνεί, τώρα και στην αιωνιότητα. Η εμπιστοσύνη στον Θεό δεν υπόσχεται έναν δρόμο χωρίς αγκάθια ή δοκιμασίες. Υπόσχεται, όμως, πως κανένα βάρος δεν θα σηκωθεί στην αβάσταχτη μοναξιά …
«Η Φλόγα της Πρώτης Εκκλησίας: Οι Τέσσερις Πυλώνες της Αληθινής Ζωής»
«Έμεναν δε αφοσιωμένοι στη διδασκαλία των αποστόλων και στην κοινωνία, στο σπάσιμο του άρτου και στις προσευχές.» (Πράξεις 2:42) Η πρωτοχριστιανική κοινότητα δεν θεμελιώθηκε πάνω σε περίπλοκες δομές, αλλά πάνω σε τέσσερις ζωντανούς, αδιάσειστους πυλώνες: τη διδασκαλία των Αποστόλων, την αδελφική κοινωνία, την ευχαριστιακή τράπεζα και τη θερμή προσευχή. Σε έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο και περισπασμούς, το παράδειγμά τους μας καλεί σε μια βαθιά αυτοεξέταση: Πού διοχετεύουμε τον χρόνο, την ενέργεια και την αφοσίωση της καρδιάς μας; Η Αποστολική…
Πατήστε την εικόνα
Social Plugin