Σ’ έναν παλιό κήπο υπήρχε ένα μικρό κλαδί που είχε περάσει έναν μακρύ χειμώνα. Τα φύλλα του είχαν πέσει, τα άνθη του είχαν χαθεί και γύρω του όλα έμοιαζαν ακίνητα. Κάθε πρωί κοιτούσε τα δέντρα που βρίσκονταν πιο πέρα. Κάποια είχαν ήδη πρασινίσει, άλλα είχαν γεμίσει μπουμπούκια. Εκείνο, όμως, παρέμενε γυμνό. «Ίσως η άνοιξη να με ξέχασε» , ψιθύρισε με παράπονο. Ένα ηλικιωμένο δέντρο δίπλα του άκουσε τη φωνή του και του είπε: «Μη βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα από όσα βλέπεις. Κάτω από τον φλοιό σου, εκεί όπου κανείς δεν κοιτάζει, η ζωή συνεχ…
Η Αληθινή Μακαριότητα: Όταν η Ψυχή Ευλογείται από τον Ουρανό «Μακάριοι είναι μάλλον αυτοί που ακούν τον λόγο του Θεού και τον φυλάττουν.» — Λουκάς 11:20 Μακάριος είναι όποιος φυλάσσει τον Λόγο του Θεού, βρίσκοντας ειρήνη και φως πέρα από κάθε γήινη περίσταση. Είσαι αληθινά ευλογημένος! Ίσως η καρδιά σου να μην το αισθάνεται πάντα μέσα στις ζάλες της καθημερινότητας, όμως στα μάτια του Θεού, όποιος αφουγκράζεται και αγκαλιάζει τον Λόγο Του φέρει πάνω του την ουράνια σφραγίδα της μακαριότητας. Α υτή η ευλογία δεν λυγίζει από τις μεταβολές των …
Διαβάστε όλο το κεφάλαιο του ΨΑΛΜΟΥ 75: 1 ΣE δoξoλoγoύμε, Θεέ, δoξoλoγoύμε, επειδή κoντά μας είναι τo όνoμά σoυ· κηρύττoνται τα θαυμάσιά σoυ. 2 Όταν πάρω τoν oρισμένo καιρό, εγώ θα κρίνω με ευθύτητα. 3 Διαλύθηκε η γη και όλoι oι κάτoικoί της· εγώ στερέωσα τoυς στύλoυς της. (Διάψαλμα). 4 Eίπα στoυς άφρoνες: Mη γίνεστε άφρoνες· και στoυς ασεβείς: Mη υψώνετε κέρας·55 5 μη υψώνετε σε ύψoς τo κέρας σας· μη μιλάτε με σκληρό τράχηλo. 6 Eπειδή, oύτε από την ανατoλή oύτε από τη δύση oύτε από την έρημo, έρχεται η ύψωση. 7 Aλλά, o Θεός είναι o Kριτής· …
«Μη νικιέσαι από το κακό, αλλά νίκα το κακό με το αγαθό». Προς Ρωμαίους 12:21 Η ΑΛΛΑΓΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ Όταν ξεκινήσαμε τη σχέση μας με τον Χριστό, αρχίσαμε ένα ταξίδι ζωής, με σκοπό να γίνουμε οι άνθρωποι που μας δημιούργησε ο Θεός να είμαστε. Στην πορεία αυτού του ταξιδιού μαθαίνουμε να ξεπερνάμε τις αδυναμίες μας και να αντλούμε δύναμη από Εκείνον. Αυτό συχνά σημαίνει ότι χρειάζεται να εγκαταλείψουμε κακές συνήθειες. Κάποιες από αυτές είναι φανερές, όπως η εξάρτηση από το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά. Άλλες, όμως, είναι πιο διακριτικές …
Χαρούμενη και ευλογημένη μέρα σε όλους! Και μην ξεχνάτε πως: Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι μετά από κάθε δύση του ήλιου, ακολουθεί μια νέα ανατολή. Καλημέρα! Η πίστη δεν είναι σανίδα σωτηρίας στις δύσκολες στιγμές, είναι η βάρκα που ταξιδεύει τον χριστιανό. Λογοτεχνικό περιβόλι!
«Την ημέρα που φώναξα, μου απάντησες και με ενδυνάμωσες με δύναμη στην ψυχή μου». Ψαλμός 138:3 Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΣΟΥ Ένα μικρό αγόρι βγήκε στην αυλή κρατώντας ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ και μια μπάλα. Με αποφασιστικότητα, είπε δυνατά: «Είμαι ο μεγαλύτερος χτυπητής στον κόσμο!» Πέταξε την μπάλα στον αέρα, χτύπησε με το ρόπαλο, αλλά αστόχησε. «Χτύπημα πρώτο!» φώναξε. Δοκίμασε ξανά, επαναλαμβάνοντας πως ήταν ο καλύτερος παίκτης, όμως αστόχησε και δεύτερη φορά. Ούτε η τρίτη προσπάθεια στέφθηκε με επιτυχία. Τότε, αντί να απογοητευ…
Γράφει και επιμελείται η Ρένα Γ. Τζωράκη © Καθώς το φθινόπωρο προχωρά και οι άνεμοι δυναμώνουν, η φύση μάς φανερώνει ένα από τα πιο τρυφερά και προστατευτικά της μυστικά: την τέχνη της στοργικής καταφυγής . Αν παρατηρήσει κανείς τα πουλιά στον ουρανό, θα δει πως δεν φοβούνται το κρύο ούτε την καταιγίδα, γιατί φέρουν πάνω τους μια διπλή ευλογία. Από τη μια, η ίδια η κατασκευή των φτερών τους παγιδεύει τον αέρα κοντά στο σώμα τους, δ ημιουργώντας μια αόρατη ασπίδα ζεστασιάς . Από την άλλη, η μικρή, προσεκτικά υφασμένη φωλιά ανάμεσα στα κλαδιά…
ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΡΩΓΜΕΣ ( Μια ιστορία για τη συγχώρεση και τη θεραπεία της ψυχής) Ι. Το Κρυστάλλινο Άγγιγμα Στο κέντρο ενός παλιού, σιωπηλού σπιτιού, στεκόταν ένα γυάλινο βάζο. Ήταν διάφανο, κεντημένο με λεπτές χρυσές αχτίδες, κι όποιος το κοίταζε ένιωθε τη χάρη της ομορφιάς του. Μα μια μέρα, μέσα στο ανέμελο παιχνίδι των παιδικών χρόνων, το βάζο έπεσε. Η σιωπή του δωματίου ράγισε μαζί με το γυαλί — το βάζο έγινε δεκάδες γυαλιστερά θραύσματα στο πάτωμα. Το παιδί πάγωσε. Με χέρια που έτρεμαν προσπάθησε να ενώσει τα κομμάτια, μα οι ρωγ…
Ένας άνθρωπος φύτεψε έναν μικρό σπόρο στη γη και κάθε πρωί πήγαινε να δει αν είχε φυτρώσει. Πέρασαν ημέρες και τίποτε δεν φαινόταν στην επιφάνεια. Το χώμα παρέμενε σιωπηλό και ο άνθρωπος άρχισε να απογοητεύεται. «Ίσως ο σπόρος να μην ήταν καλός», σκέφτηκε. «Ίσως να έχασα τον χρόνο μου». Έσκυψε, έτοιμος να σκάψει και να τον πετάξει, μα τότε θυμήθηκε πως η ζωή δεν αρχίζει πάντοτε από εκείνο που μπορούν να δουν τα μάτια. Άφησε το χώμα ήσυχο. Συνέχισε να το ποτίζει και περίμενε. Κάτω από την επιφάνεια, εκεί όπου κανείς δεν έβλεπε, ο σπόρος άρχιζ…
Διαβάστε όλο το κεφάλαιο του ψαλμού 78 1 AKOYΣE, λαέ μου, τον νόμο μου· στρέψτε τα αυτιά σας στα λόγια τού στόματός μου. 2 Θα ανοίξω το στόμα μου με παραβολή· θα προφέρω αξιομνημόνευτα πράγματα, που ήσαν εξαρχής· 3 όσα ακούσαμε και γνωρίσαμε, και μας διηγήθηκαν οι πατέρες μας. 4 Δεν θα τα κρύψουμε από τα παιδιά τους στην επερχόμενη γενεά, καθώς θα διηγούμαστε τους επαίνους τού Kυρίου, και τη δύναμή του, και τα θαυμαστά του έργα, που έκανε. 5 Kαι έστησε μαρτυρία στον Iακώβ, και έβαλε στον Iσραήλ νόμο, τα οποία πρόσταξε στους πατέρες μας, να τ…
Social Plugin