«Ευλογητός ο Θεός και Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο Πατέρας των οικτιρμών και Θεός κάθε παρηγοριάς.»
— Β ́ Κορινθίους 1:3
Όταν αναλογιζόμαστε το άπειρο έλεος του Θεού, η ψυχή μας πλημμυρίζει από βαθιά ευγνωμοσύνη. Δεν μας συμπεριφέρεται σύμφωνα με τα σφάλματά μας, ούτε ανταποδίδει τις αμαρτίες μας. Αντίθετα, μας χαρίζει μια αγάπη που ξεπερνά κάθε αξία μας, ανανεώνοντας κάθε πρωί την υπόσχεση μιας νέας αρχής. Το έλεος του Κυρίου είναι η αόρατη ασπίδα που μας προστατεύει από τη φθορά· είναι το καταφύγιο στη συντριβή μας και το απλωμένο χέρι που μας ανασύρει από το σκοτάδι.
Στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, η θεία ευσπλαχνία έφτασε στο απόγειό της. Σήκωσε στους ώμους Του τον δικό μας πόνο και μας χάρισε πλήρη συγχώρεση και άφθονη ζωή. Μπροστά σε μια τέτοια αλήθεια, η καρδιά δεν μπορεί να μένει αδιάφορη. Κάθε χτύπος στη στήθος μας, κάθε αναπνοή, κάθε μικρή στιγμή της καθημερινότητας είναι μια ζωντανή υπενθύμιση ότι μας κρατά όρθιους η θεία χάρη.
Η ευγνωμοσύνη είναι η μόνη αυθεντική απάντηση σε αυτή τη δωρεά. Όχι μόνο ως λόγια επαίνου, αλλά ως μια ζωή ολοκληρωτικά δοσμένη, έτοιμη να καθρεφτίσει το θεϊκό έλεος στους γύρω μας. Καλούμαστε να συγχωρούμε, να αγκαλιάζουμε και να αγαπάμε, γιατί Εκείνος μας αγάπησε πρώτος.
Όταν οι δοκιμασίες φαντάζουν ασήκωτες και οι μέρες σκοτεινιάζουν, η ανάμνηση της ευσπλαχνίας Του γίνεται η δύναμη και η ελπίδα μας. Ο Θεός που δεν μας εγκατέλειψε ποτέ στο παρελθόν, είναι ο ίδιος που βαδίζει μαζί μας σήμερα και θα μας καθοδηγεί ως το τέλος. Μπορούμε, λοιπόν, να αναπαυθούμε με εμπιστοσύνη: η καλοσύνη και το έλεός Του θα μας συντροφεύουν κάθε μέρα της ζωής μας.
Η ευγνωμοσύνη υπερβαίνει το συναίσθημα· είναι μια διαρκής στάση λατρείας. Είθε οι καρδιές μας να στέκονται ταπεινά ενώπιον του Πατέρα των οικτιρμών, αναγνωρίζοντας ότι όσα είμαστε και όσα έχουμε είναι καρπός της άμετρης συμπόνιας Του.
0 Σχόλια