ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.

ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.

 


"Και μέσα σε κοιλάδα σκιάς θανάτου αν περπατήσω, δεν θα φοβηθώ κακό. Επειδή εσύ είσαι μαζί μου. Η ράβδος σου και η βακτηρία σου, αυτά με παρηγορούν." 

(Ψαλμός 23: 4)

Βιώνετε ποτέ την αίσθηση ότι όλοι γύρω σας έχουν έναν δικό τους άνθρωπο, ενώ εσείς μένετε στο περιθώριο; Ενώ άλλοι μοιράζονται τη ζωή τους με κάποιο ξεχωριστό πρόσωπο, εσείς μπορεί να νιώθετε ξεχασμένοι, χωρίς έναν σύντροφο δίπλα σας. Ίσως ο σύζυγός σας να έχει αποστασιοποιηθεί, τα αγαπημένα σας πρόσωπα να βρίσκονται μακριά ή οι φίλοι σας να είναι ελάχιστοι.

Στις σιωπηλές στιγμές, οι σκέψεις βαραίνουν: «Θα είμαι για πάντα μόνος;» ή «Γιατί να νιώθω πάντα έτσι;» Όταν αυτά τα συναισθήματα συσσωρεύονται με τον χρόνο, γίνονται μια ψιθυριστή εξομολόγηση της καρδιάς: «Νιώθω τόσο μόνος…»

Η μοναξιά ταλαιπωρεί πολλούς ανθρώπους. Άλλοι τη βιώνουν επειδή ζουν ή περνούν τις μέρες τους απομονωμένοι, ενώ άλλοι νιώθουν την πιο βαθιά μοναξιά ακόμα και στο μέσο ενός πολυάριθμου πλήθους. Και στις δύο περιπτώσεις, η αιτία δεν είναι η απουσία κόσμου, αλλά η έλλειψη ουσιαστικής, βαθιάς σύνδεσης.

Όλοι μας λαχταράμε να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε — και αυτή η ανάγκη είναι απόλυτα φυσική. Η ίδια η ικανότητά μας να αγαπάμε πηγάζει από τον Δημιουργό. Έναν Θεό γεμάτο συμπόνια, που γνωρίζει τις βαθύτερες επιθυμίες της καρδιάς σας. Η Αγία Γραφή αναφέρει ότι «ο Θεός είναι αγάπη» (Α΄ Ιωάννου 4:16) και, καθώς μας έπλασε, ενέσταξε αυτή την αγάπη μέσα μας: «Εμείς Αγαπάμε, επειδή Εκείνος πρώτος μας αγάπησε» (Α΄ Ιωάννου 4:19).

Τι συμβαίνει όμως όταν δεν υπάρχει κανείς στη ζωή σας για να μοιραστείτε αυτή την αγάπη; Τι γίνεται αν το πρόσωπο που θεωρούσατε ιδανικό για να διώξει τη μοναξιά σας αποδείχθηκε ανεπαρκές;

Το να περιμένουμε από έναν άνθρωπο να καλύψει όλες τις συναισθηματικές και υπαρξιακές μας ανάγκες είναι μια μάταιη αναζήτηση. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ικανοποιήσει πλήρως την αληθινή μας δίψα για σύνδεση, γιατί αυτή η επιθυμία αγγίζει τα βάθη της ίδιας της ψυχής.

Μόνο το άπειρο βάθος της Θείας Αγάπης μπορεί να γεμίσει το κενό της καρδιάς. Πλαστήκαμε για να βρίσκουμε την πληρότητα σε σχέση μαζί Του· χωρίς αυτή τη σύνδεση, η ψυχή παραμένει ανέστιη και μόνη.

Ο Θεός απλώνει το χέρι Του, προσφέροντας μια αγάπη χωρίς όρους. Το αν θα ανταποκριθείτε, όμως, παραμένει δική σας επιλογή.

Αφήστε λοιπόν  πίσω τη μοναξιά και να γνωρίσετε την άνευ όρων, ανεπανάληπτη αγάπη Εκείνου που σας γνωρίζει απόλυτα και σας καρτερεί τον ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ.



Λογοτεχνικό περιβόλι!



Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια