«Εισέλθετε στις πύλες Του με ευχαριστία και στις αυλές Του με αίνεση· ευχαριστείτε Αυτόν, ευλογείτε το όνομά Του».
— Ψαλμός 100:4
Ο 100ός Ψαλμός, γνωστός ως ο κατεξοχήν «Ψαλμός της Ευχαριστίας», μας υπενθυμίζει ότι δεν προσμερχόμαστε στον Βασιλιά των βασιλέων με άδεια χέρια. Τι μπορούμε να προσφέρουμε στον Παντοδύναμο Θεό που να είναι αντάξιό Του; Τον έπαινο, την ευγνωμοσύνη και τη λατρεία μας. Όταν προσφέρουμε μια ειλικρινή ευχαριστία μέσα από την καρδιά μας για το Ποιος είναι και για όλα όσα έχει κάνει, η ίδια μας η ζωή μεταμορφώνεται.
Η ευγνωμοσύνη δεν είναι απλώς μια περιστασιακή γιορτή, αλλά μια καθημερινή στάση καρδιάς. Όλα εξαρτώνται από το πού επιλέγουμε να εστιάσουμε: στα προβλήματα ή στις ευλογίες μας;
Το να ζούμε με ευγνωμοσύνη σημαίνει ότι ευχαριστούμε τον Θεό όχι μόνο για τα περασμένα, αλλά και για όσα πρόκειται να κάνει στο μέλλον.
Τον ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τις πόρτες που θα ανοίξει, για τη δύναμη που θα μας χαρίσει και για τα κατάλληλα πρόσωπα που θα φέρει στον δρόμο μας.
Αυτή η εκ των προτέρων ευχαριστία είναι η βαθύτερη δήλωση πίστης. Είναι σαν να λέμε:
«Θεέ μου, είμαι τόσο σίγουρος για την καλοσύνη Σου, που Σε ευχαριστώ από σήμερα για όσα ετοιμάζεις για το αύριο».
Και είναι αυτή ακριβώς η πίστη που ευαρεστεί τον Θεό και ξεκλειδώνει τις υποσχέσεις Του στη ζωή μας.
0 Σχόλια