Πάνω απ' όλα, αδελφοί μου, μην ορκίζεστε – ούτε στον ουρανό ούτε στη γη ούτε σε οτιδήποτε άλλο. Αφήστε το «Ναι» σας να είναι ναι, και το «Όχι» σας, όχι, αλλιώς θα καταδικαστείτε.
— Ιακώβου 5:12
Ο γέροντας Σωφρόνιος, ένας ξυλουργός γνωστός σε όλο το χωριό για την μαστοριά του, είχε μια συνήθεια που ανησυχούσε τους συγχωριανούς του. Κάθε φορά που αναλάμβανε μια δουλειά, επικαλούνταν τους πάντες για να πείσει: «Στον ουρανό που μας βλέπει, στη γη που πατάμε, σου ορκίζομαι πως το τραπέζι σου θα είναι έτοιμο την Παρασκευή!»
Μια μέρα, ένας ταξιδιώτης του παράγγειλε μια κασέλα. Ο Σωφρόνιος, πιστός στη συνήθειά του, άρχισε να ορκίζεται στην υγεία του, στους προγόνους του και στο φως των ματιών του ότι θα την παρέδιδε σε τρεις ημέρες. Ο ταξιδιώτης τον κοίταξε ήρεμα και του είπε:
«Μαστρο-Σωφρόνη, αν η λέξη σου είχε βάρος, δεν θα χρειαζόταν να επιστρατεύσεις ολόκληρη τη δημιουργία για να στηρίξεις μια υπόσχεση. Όταν ορκίζεσαι στα πάντα, μου δείχνεις πως η δική σου φωνή από μόνη της δεν αξίζει τίποτα.»
Ο ξυλουργός κοκκίνισε. Τις επόμενες τρεις ημέρες δούλεψε χωρίς ανάσα, όχι μόνο για να τελειώσει την κασέλα, αλλά για να αναλογιστεί τα λόγια του ξένου. Όταν ο ταξιδιώτης επέστρεψε, ο Σωφρόνιος του παρέδωσε το έργο.
«Είναι έτοιμη;» ρώτησε ο ξένος.
«Ναι», απάντησε απλά ο γέροντας, χωρίς ορκωμοσίες και μεγαλοστομίες.
«Τώρα σε εμπιστεύομαι», είπε ο ταξιδιώτης, χαμογελώντας.




0 Σχόλια