Όταν ο Θεός δεν ζητά τα χέρια μας, αλλά την καρδιά μας «Επειδή, δεν θέλεις θυσία, αλλιώς θα είχα προσφέρει· σε ολοκαυτώματα δεν αρέσκεσαι. Θυσίες του Θεού είναι συντριμμένο πνεύμα· συντριμμένη και ταπεινωμένη καρδιά, Θεέ, δεν θα καταφρονήσεις.» Ψαλμός 51:16-17 Ποιες θυσίες ευαρεστούν τον Θεό; Υπάρχουν στιγμές που ο άνθρωπος πιστεύει πως πρέπει να προσφέρει κάτι μεγάλο στον Θεό για να κερδίσει την εύνοιά Του. Κάνει υποσχέσεις, επιβάλλει στον εαυτό του στερήσεις, αναλαμβάνει θυσίες και πολλές φορές προσπαθεί, μέσα από όλα αυτά, να εξαγοράσει μ…
Γι’ αυτό, αν κάποιος είναι εν Xριστώ, είναι ένα καινούργιο κτίσμα· τα παλιά πέρασαν, δέστε, τα πάντα έγιναν καινούργια. — Β΄ Κορινθίους 5:17 Η Αρχή μιας Νέας Δημιουργίας Όταν παραδίδουμε την ύπαρξή μας στον Χριστό, δεν λαμβάνουμε μια επιφανειακή βελτίωση της παλιάς μας ζωής, αλλά αναγεννώμαστε εξ ολοκλήρου. Μια μυστική μεταμόρφωση ξετυλίγεται στα βάθη της καρδιάς και διαποτίζει κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας. Το παρελθόν, με τα βάρη και τις σκιές του, χάνει οριστικά την εξουσία πάνω στην ταυτότητά μας, γιατί τώρα ανήκουμε ολοκληρωτικά …
"Eπειδή, δεν θέλεις θυσία, αλλιώς θα είχα πρoσφέρει· σε oλoκαυτώματα δεν αρέσκεσαι. Θυσίες τoύ Θεoύ είναι συντριμμένo πνεύμα· συντριμμένη και ταπεινωμένη καρδιά, Θεέ, δεν θα καταφρoνήσεις. - Ψαλμοί 51:16-17 Έχετε κάνει ποτέ όρκο ή θυσία στον Θεό; Πολλές θρησκείες διατηρούν πρακτικές θυσίας επιδιώκοντας να αποκτήσουν οφέλη, προσωπική λύτρωση, δικαιολογία για την αμαρτία ή ακόμα και πνευματική αυτοπροβολή. Υπάρχουν επίσης εκείνοι που περνούν από εθελοντικές στερήσεις για χάρη ενός δόγματος, ενός σκοπού ή ενός ατόμου. Όλα αυτά ακούγονται π…
«Μέσα σε Αυτόν ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε» (Πράξεις 17:28). Περπατώντας στους δρόμους της αρχαίας Αθήνας, ανάμεσα σε μαρμάρινα αγάλματα και αλλεπάλληλους βωμούς, ο Απόστολος Παύλος διέκρινε πίσω από την πολυθεΐα των Αθηναίων μια βαθιά, ανικανοποίητη πνευματική δίψα . Η πόλη έσφυζε από λατρεία, όμως ο αληθινός Δημιουργός παρέμενε άγνωστος. Με λόγο αγγιχτό και σεβασμό στην κουλτούρα τους, ο Παύλος δανείστηκε τους στίχους των δικών τους ποιητών για να χτίσει μια γέφυρα ανάμεσα στο γήινο και το αιώνιο: «Μέσα σε Αυτόν ζούμε, κινούμαστε και υ…
Ο Χρόνος προσπερνά, αλλά ο Ιησούς παραμένει ο ίδιος· χθες, σήμερα, στους αιώνες των αιώνων (Εβραίους 13:8). Στην αδιάκοπη μεταβολή των πάντων, Εκείνος στέκει ως η μόνη αμετακίνητη σταθερά . Οι υποσχέσεις Του δεν ατονούν, η φροντίδα Του δεν φθίνει. Όταν η καρδιά συντονίζεται με την αγάπη και το θέλημά Του, ντύνεται τη βεβαιότητα πως μια Θεία Παρουσία την επαγρυπνεί, τώρα και στην αιωνιότητα. Η εμπιστοσύνη στον Θεό δεν υπόσχεται έναν δρόμο χωρίς αγκάθια ή δοκιμασίες. Υπόσχεται, όμως, πως κανένα βάρος δεν θα σηκωθεί στην αβάσταχτη μοναξιά …
Η αλλαγή είναι ο ψίθυρος του χρόνου στη ζωή μας· ρεύμα αδιάκοπο, ασταθές, γεμάτο αγώνες που δοκιμάζουν τα θεμέλια της ψυχής. Κι όμως, υπόσκια αυτής της δίνης, υπάρχει μια ελπίδα που δεν σβήνει ποτέ. Ο Θεός παραμένει το αιώνιο, αμετάβλητο Φως. Σταθερός, αγαθός, παρών σε κάθε ανάσα. Όταν εναποθέτεις την ελπίδα και την εμπιστοσύνη σου σε Εκείνον, κανένας κλύδωνας του κόσμου δεν μπορεί να αγγίξει την εσωτερική σου γαλήνη. «Όσοι εμπιστεύονται τον Κύριο είναι σαν το Όρος Σιών: δεν θα κλονιστεί ποτέ, θα στέκει αιώνια.» (Ψαλμός 125:1) Όσο κι αν αλλά…
«Τα μάτια μου υψώνω, πέρα, στα αιώνια βουνά. Από πού θ’ ανατείλει της σωτηρίας μου το φως; Η λύτρωσή μου πηγάζει μονάχα απ’ τον Κύριο, τον Πλάστη του απέραντου ουρανού και της στέρεης γης». ( Ψαλμός 121:1-2) Υπάρχουν στιγμές που η ψυχή λυγίζει υπό το βάρος της ύπαρξης. Οι μέρες φαντάζουν μολυβένιες, γεμάτες αγκάθια και δυσεπίλυτους γρίφους που ξεπερνούν τις αντοχές μας. Τότε ακριβώς, την ώρα της βαθιάς κόπωσης, ακούγεται ένα βουβό κάλεσμα: να μην κοιτάξουμε χαμηλά, στα ερείπια και τις δυσκολίες που μας πολιορκούν, αλλά να στρέψουμε το βλέμμα…
«Εμπιστεύσου τον Κύριο με όλη σου την καρδιά και μην στηρίζεσαι στη δική σου σύνεση. Σε κάθε σου βήμα Εκείνον να αναζητάς, κι Εκείνος θα ισιώσει τα μονοπάτια σου.» (Παροιμίες 3:5-6) Η ζωή μας είναι ένα υφαντό από αμέτρητες επιλογές. Από την πρώτη ανάσα της αυγής, όταν το σώμα αποχωρίζεται τη γαλήνη του ύπνου για να αναλάβει το βάρος της ευθύνης, κάθε στιγμή είναι και μια απόφαση. Συχνά παγιδευόμαστε στην ψυχρή λογική, ζυγίζοντας κέρδη και ζημίες σε μια εσωτερική ζυγαριά που μοιάζει πάντα ασταθής. Όμως, η πιο λυτρωτική επιλογή που μπορούμε να…
Social Plugin