"TO ONOMA TOY KYΡIOY EINAI TO AΣΦAΛΗ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΜΑΣ"
«Το όνομα του Κυρίου είναι πύργος οχυρός· ο δίκαιος, καταφεύγοντας σ’ αυτόν, είναι σε ασφάλεια.» Παροιμίες 18:10 Μικρές σκέψεις μου: Όλοι έχουμε στιγμές που ψάχνουμε ένα ασφαλές μέρος. Έναν άνθρωπο να μας στηρίξει, μια λύση να μας ανακουφίσει, μια πόρτα να ανοίξει. Το σημερινό εδάφιο μάς δείχνει όμως κάτι πολύ μεγαλύτερο: το πιο ασφαλές καταφύγιο δεν είναι ένας τόπος· είναι ο ίδιος ο Κύριος. Ένας πύργος οχυρός είναι ένα μέρος όπου καταφεύγεις όταν έξω υπάρχει κίνδυνος. Δεν σταματά απαραίτητα την καταιγίδα, αλλά σε προστατεύει μέσα στην κα…
ΌΤΑΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΜΕ ΒΑΡΑΙΝΟΥΝ
Υπάρχουν λάθη που περνούν από τη ζωή μας σαν μια μικρή σκιά. Και υπάρχουν άλλα που μένουν μέσα μας. Τα θυμόμαστε ξανά και ξανά. Γυρίζουμε πίσω στις ίδιες στιγμές και σκεφτόμαστε: «Γιατί το έκανα;» «Γιατί δεν πρόσεξα;» «Αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω…» Κι όσο περισσότερο τα θυμόμαστε, τόσο περισσότερο βαραίνει η καρδιά. Μερικές φορές δεν μας πληγώνει μόνο αυτό που κάναμε. Μας πληγώνει περισσότερο αυτό που λέμε στον εαυτό μας μετά. «Δεν έπρεπε να το κάνω.» «Τα κατέστρεψα όλα.» «Δεν αξίζω άλλη ευκαιρία.» «Πώς θα μπορέσει ο Θεός να με συγ…
"OI MEΓAΛYTEΡEΣ MAXEΣ ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΙ ΠΡΩΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ"
«Επειδή τα όπλα του πολέμου μας δεν είναι σαρκικά, αλλά δυνατά με τον Θεό για καθαίρεση οχυρωμάτων· δεδομένου ότι καθαιρούμε λογισμούς και κάθε ύψωμα που αλαζονικά υψώνεται ενάντια στη γνώση του Θεού, και αιχμαλωτίζουμε κάθε νόημα στην υπακοή του Χριστού.» Β΄ Κορινθίους 10:4-5 Μικρές σκέψεις μου Υπάρχουν μάχες που κανείς γύρω μας δεν βλέπει. Ένας φόβος που επιμένει. Μια σκέψη που μας βασανίζει. Μια απογοήτευση που επιστρέφει. Η φωνή που μας λέει πως δεν θα τα καταφέρουμε, πως όλα χάθηκαν, πως δεν υπάρχει λύση. Ο Παύλος μας θυμίζει πως η πνευ…
ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΣΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ;;;;
Η αναμονή δεν είναι καθυστέρηση· είναι μέρος της προετοιμασίας «Περίμενα με υπομονή τον Κύριο, και έσκυψε προς εμένα και άκουσε την κραυγή μου.» Ψαλμός 40:1 Υπάρχουν εποχές στη ζωή όπου προσευχόμαστε, περιμένουμε και δεν βλέπουμε ακόμη την πόρτα να ανοίγει. Κι εκεί ακριβώς δοκιμάζεται η πίστη μας. Η αναμονή, όμως, δεν σημαίνει ότι ο Θεός ξέχασε την προσευχή σου. Δεν σημαίνει ότι άλλαξε γνώμη ούτε ότι τίποτα δεν συμβαίνει. Ο Θεός εργάζεται ακόμη κι όταν τα μάτια μας δεν μπορούν να δουν το έργο Του. Ό,τι είναι πραγματικά πολύτιμο χρειάζεται χ…
Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΣΠΟΡΟΣ: Να σηκώνεις τα μάτια σου στον Κύριο
«Η βοήθειά μου είναι από τον Κύριο, που έκανε τον ουρανό και τη γη.» (Ψαλμός 121:2) Μια σκέψη για σήμερα Υπάρχουν στιγμές που κοιτάζεις τις δυσκολίες σου και νιώθεις πως είναι μεγαλύτερες από τις δυνάμεις σου. Τότε η καρδιά εύκολα φοβάται και ψάχνει μόνη της μια λύση. Σήκωσε όμως σήμερα τα μάτια σου λίγο ψηλότερα. Η βοήθειά σου δεν εξαρτάται μόνο από όσα μπορούν να κάνουν τα ανθρώπινα χέρια. Ο Θεός που δημιούργησε τον ουρανό και τη γη γνωρίζει τη δική σου ανάγκη και δεν είναι μακριά σου. Ίσως να μη σου δείξει ολόκληρο τον δρόμο, αλλά μπορεί να…
Η ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ
«Ο καρπός του Αγίου Πνεύματος είναι η αγάπη, η χαρά, η ειρήνη, η μακροθυμία, η καλοσύνη, η αγαθότητα, η πίστη, η πραότητα, η εγκράτεια. Τίποτε απ’ αυτά δεν καταδικάζει ο νόμος. Όσοι ανήκουν στον Ιησού Χριστό σταύρωσαν τη σάρκα με τα πάθη και τις επιθυμίες της. Αφού το Πνεύμα μας δίνει ζωή, ας περιπατούμε με την καθοδήγηση του Πνεύματος.» (Προς Γαλάτες 5:22-25) Το κείμενο υπογραμμίζει τη βαθιά διαφορά ανάμεσα σε μια αλλοτριωμένη, σκληρή καρδιά και σε μια ψυχή που καθοδηγείται από το Πνεύμα του Θεού . Ο «καρπός» δεν είναι ένα ανθρώπινο επίτευγ…
ΣΥΜΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟ ΆΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
"Aν ζούμε σύμφωνα με το Πνεύμα, ας περπατάμε και σύμφωνα με το Πνεύμα." Γαλάτες 5:25 Το εδάφιο Γαλάτες 5:25 εστιάζει στην ουσία της χριστιανικής καθημερινότητας: «Αν ζούμε σύμφωνα με το Πνεύμα, ας συμβαδίζουμε και με το Πνεύμα». Κύρια Σημεία για Στοχασμό και Εμβάθυνση: Συμβαδισμός και Ρυθμός: Το να «συμβαδίζουμε» σημαίνει ούτε να τρέχουμε μπροστά από τον Θεό με τις δικές μας βιαστικές πρωτοβουλίες, ούτε να μένουμε πίσω από αμέλεια ή φόβο. Σημαίνει συντονισμό των βημάτων μας με τον δικό Του ρυθμό. Ταπεινή Ακρόαση: Πριν ζητήσουμε ή …
ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ ΝΕΡΟ
Στην άκρη ενός παλιού δρόμου υπήρχε ένα μικρό πέτρινο πηγάδι. Δεν ήταν όμορφο. Ο χρόνος είχε αφήσει πάνω στις πέτρες του σημάδια, τα χόρτα είχαν μεγαλώσει γύρω του και κανείς σχεδόν δεν το πρόσεχε πια. Κι όμως, κάθε φορά που κάποιος διψούσε, το πηγάδι ήταν εκεί. Έδινε νερό χωρίς να ρωτά ποιος ήρθε. Στον κουρασμένο ταξιδιώτη. Στον περαστικό. Στο παιδί που έτρεχε να ξεδιψάσει. Ακόμη και σ' εκείνον που έφευγε χωρίς να γυρίσει να πει ένα «ευχαριστώ». Το πηγάδι δεν παραπονέθηκε ποτέ. Δεν είπε: «Κανείς δεν με θυμάται.» «Κανείς δεν βλέπει πόσο…
Πατήστε την εικόνα
Social Plugin