Κάτω από μια μεγάλη συκιά υπήρχε ένα παλιό ξύλινο παγκάκι.
Είχε σταθεί εκεί για χρόνια.
Είχε δει ανθρώπους να περνούν βιαστικοί,
παιδιά να τρέχουν,
ζευγάρια να μιλούν,
ανθρώπους να κάθονται για λίγο και ύστερα να συνεχίζουν τον δρόμο τους.
Μα υπήρχαν και κάποιοι που έρχονταν μόνο για να καθίσουν.
Δεν είχαν κάτι να κάνουν.
Δεν περίμεναν κάποιον συγκεκριμένα.
Απλώς κουράστηκαν.
Κάποτε, ένας άνθρωπος κάθισε εκεί για πολλή ώρα.
Κρατούσε το κεφάλι του σκυφτό.
Είχε προσπαθήσει πολύ.
Είχε προσευχηθεί.
Είχε περιμένει.
Είχε κάνει όσα μπορούσε.
Κι όμως, τίποτα δεν φαινόταν να αλλάζει.
Κοίταξε γύρω του και σκέφτηκε πως ίσως η ανάπαυση ήταν χάσιμο χρόνου.
Τότε παρατήρησε κάτι.
Η συκιά πάνω από το κεφάλι του δεν έκανε τίποτα που να φαίνεται.
Δεν άνθιζε εκείνη τη στιγμή.
Δεν έδινε καρπό.
Δεν μεγάλωνε μπροστά στα μάτια του.
Κι όμως, ήταν ζωντανή.
Οι ρίζες της εργάζονταν μέσα στο χώμα.
Τα κλαδιά της κρατούσαν τον χυμό της ζωής.
Και η σκιά της συνέχιζε να προσφέρεται χωρίς να ζητά τίποτα.
Ίσως έτσι είναι και η δική μας ζωή κάποιες φορές.
Νομίζουμε πως, επειδή σταματήσαμε λίγο, μείναμε πίσω.
Πως, επειδή δεν βλέπουμε καρπό, δεν υπάρχει ανάπτυξη.
Πως, επειδή ο Θεός μάς καλεί να περιμένουμε, σημαίνει ότι δεν εργάζεται.
Μα η ανάπαυση δεν είναι πάντοτε αδράνεια.
Κάποιες φορές είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός μας προστατεύει από το να σπάσουμε.
Κάποιες φορές η σιωπή είναι χώρος για να δυναμώσουν οι ρίζες.
Και κάποιες φορές το μεγαλύτερο βήμα πίστης δεν είναι να προχωρήσεις.
Είναι να καθίσεις για λίγο κάτω από τη σκιά Του και να πεις:
«Κύριε, δεν μπορώ άλλο μόνος μου. Εμπιστεύομαι Εσένα.»
Μην αισθάνεσαι ενοχή επειδή χρειάζεσαι ανάπαυση.
Ο Θεός δεν σε αγαπά περισσότερο όταν εξαντλείσαι.
Σε αγαπά και όταν σταματάς,
όταν σωπαίνεις,
όταν παίρνεις μια ανάσα
και αφήνεις για λίγο το βάρος από τα χέρια σου.
Ίσως σήμερα δεν χρειάζεται να κάνεις περισσότερα.
Ίσως χρειάζεται απλώς να μείνεις λίγο στη σκιά Του.
Και να θυμηθείς πως, ακόμη κι όταν εσύ ξεκουράζεσαι,
ο Θεός δεν σταματά να εργάζεται.
Ένα άνθος από τον Λόγο του Θεού
«Εν τω επιστρέψαι και ησυχάσαι σωθήσεσθε· εν τω ησυχάσαι και πεποιθέναι έσται η ισχύς υμών.»
— Ησαΐας 30:15
Μερικές φορές η πίστη δεν λέει «θα προσπαθήσω περισσότερο». Λέει: «Θα ησυχάσω και θα εμπιστευτώ τον Θεό».
0 Σχόλια