Όταν δεν καταλαβαίνεις την εικόνα, εμπιστεύσου Εκείνον που την κρατά
«Διότι η ελαφρά ημών θλίψις, η οποία είναι προς το παρόν, κατεργάζεται εις ημάς καθ’ υπερβολήν εις υπερβολήν αιώνιον βάρος δόξης.»
Β΄ Κορινθίους 4:17
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που κοιτάζεις γύρω σου και αναρωτιέσαι:
«Θεέ μου, πού οδηγούν όλα αυτά;»
Μερικά γεγονότα μοιάζουν ασύνδετα. Κάποιες απογοητεύσεις δεν φαίνεται να έχουν κανένα νόημα. Υπάρχουν πόρτες που έκλεισαν, προσευχές που ακόμη περιμένουν απάντηση, άνθρωποι που έφυγαν, δρόμοι που δεν περίμενες να πάρεις και καταστάσεις που σε ανάγκασαν να ξαναχτίσεις τη ζωή σου από την αρχή.
Και τότε αισθάνεσαι σαν να κρατάς στα χέρια σου ένα παζλ, χωρίς να έχεις μπροστά σου την εικόνα του κουτιού.
Ένα κομμάτι εδώ.
Ένα άλλο εκεί.
Και τίποτα δεν φαίνεται να ταιριάζει.
Τα παζλ αποτελούνται από πολλά διαφορετικά κομμάτια, με παράξενα σχήματα και διαφορετικές αποχρώσεις. Όταν όμως ολοκληρωθούν, κάθε κομμάτι βρίσκει τη θέση του και συμβάλλει στη συνολική εικόνα.
Έτσι πολλές φορές είναι και η ζωή μας.
Εμείς βλέπουμε ένα γεγονός.
Ο Θεός βλέπει ολόκληρη τη διαδρομή.
Εμείς βλέπουμε τη θλίψη.
Ο Θεός βλέπει τι μπορεί να γεννηθεί μέσα από αυτήν.
Εμείς βλέπουμε μια καθυστέρηση.
Ο Θεός βλέπει τον χρόνο.
Εμείς βλέπουμε μια κλειστή πόρτα.
Ο Θεός βλέπει και τον δρόμο που ανοίγεται μπροστά μας.
Γι’ αυτό ο Λόγος του Θεού είναι τόσο πολύτιμος. Μας βοηθά να ερμηνεύουμε τη ζωή όχι μόνο από αυτά που βλέπουν τα μάτια μας, αλλά μέσα από την αλήθεια του Θεού.
Ο απόστολος Παύλος γνώρισε θλίψεις, διωγμούς, στερήσεις, κινδύνους και δοκιμασίες που θα μπορούσαν εύκολα να τον οδηγήσουν στην απογοήτευση. Κι όμως, μέσα σε όλα αυτά, έγραψε:
«Διά τούτο δεν αποκάμνομεν· αλλ’ εάν και ο έξω ημών άνθρωπος φθείρεται, ο έσω όμως ανανεούται ημέρα τη ημέρα… μη αποβλέποντες εις τα βλεπόμενα, αλλά εις τα μη βλεπόμενα· διότι τα βλεπόμενα είναι πρόσκαιρα, τα δε μη βλεπόμενα αιώνια.»
Β΄ Κορινθίους 4:16,18
Πρόσεξε κάτι σημαντικό: ο Παύλος δεν είπε ότι η θλίψη δεν πονάει. Δεν προσποιήθηκε ότι οι δυσκολίες δεν υπάρχουν. Απλώς αρνήθηκε να τους επιτρέψει να γίνουν η τελική εικόνα της ζωής του.
Και αυτό είναι ένα μεγάλο μάθημα για εμάς.
Μπορεί σήμερα να μην καταλαβαίνεις το κομμάτι που κρατάς στα χέρια σου.
Μπορεί να μην ξέρεις γιατί συνέβη αυτό που συνέβη.
Μπορεί να μην βλέπεις πώς θα μπορούσε ποτέ να βγει κάτι καλό από μια δύσκολη περίοδο.
Αλλά το ότι δεν βλέπεις την εικόνα δεν σημαίνει ότι ο Θεός δεν την βλέπει.
Ο Θεός δεν σου ζητά να γνωρίζεις ολόκληρο το σχέδιο.
Σου ζητά να Τον εμπιστεύεσαι καθώς προχωράς.
Υπάρχουν πράγματα που ο Θεός μπορεί να επιτρέψει στη ζωή μας και τα οποία δεν θα καταλάβουμε αμέσως. Όμως μπορούμε να τα εμπιστευθούμε στα χέρια Του, γνωρίζοντας ότι Εκείνος μπορεί να λυτρώσει ακόμη και τις δύσκολες εμπειρίες και να τις χρησιμοποιήσει σύμφωνα με τον αγαθό Του σκοπό.
Δεν σημαίνει ότι κάθε πόνος είναι καλός.
Δεν σημαίνει ότι κάθε απώλεια ήταν απαραίτητη.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγαπήσεις τη θλίψη σου.
Σημαίνει κάτι βαθύτερο:
Η θλίψη δεν έχει τον τελευταίο λόγο. Ο Θεός έχει.
Ίσως σήμερα να βλέπεις μόνο ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας σου.
Μην πετάξεις το παζλ επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί.
Ο Θεός ακόμη εργάζεται.
0 Σχόλια