«Ας προσέλθωμεν λοιπόν μετά παρρησίας εις τον θρόνον της χάριτος, διά να λάβωμεν έλεος και να εύρωμεν χάριν προς βοήθειαν εν καιρώ χρείας.»
Εβραίους 4:16
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που η ανάγκη γίνεται τόσο μεγάλη, ώστε τα λόγια μοιάζουν λίγα.
Υπάρχουν πόρτες που δεν ανοίγουν, δρόμοι που δεν φαίνονται και καταιγίδες που κάνουν την καρδιά να φοβάται.
Κι όμως, ακριβώς εκεί, ο Θεός μάς λέει: «Πλησίασε.»
Όχι με φόβο.
Όχι σαν ξένος.
Αλλά με παρρησία, σαν παιδί που γνωρίζει πως ο Πατέρας του ακούει.
Όταν ο συνάδελφος του Μαρτίνου Λούθηρου αρρώστησε, ο Λούθηρος προσευχήθηκε με μεγάλη επιμονή, στηρίζοντας την προσευχή του στις υποσχέσεις της Αγίας Γραφής. Δεν φοβήθηκε να σταθεί μπροστά στον Θεό και να Του εκθέσει με θάρρος την ανάγκη του.
Κάτι παρόμοιο συνέβη και στη ζωή του Τζον Γουέσλι, όταν το πλοίο με το οποίο ταξίδευε βρέθηκε μέσα σε σφοδρή καταιγίδα. Ενώ οι άνεμοι και τα κύματα απειλούσαν την πορεία του πλοίου, ο Γουέσλι γονάτισε και προσευχήθηκε στον Θεό, εμπιστευόμενος σε Εκείνον τόσο τη θάλασσα όσο και τη ζωή τους.
Και όταν αργότερα η θάλασσα ηρέμησε, εκείνος συνέχισε ήσυχα το έργο του.
Αυτό είναι το μυστικό της θαρραλέας προσευχής:
Δεν είναι ότι γνωρίζουμε πάντοτε τι θα κάνει ο Θεός.
Είναι ότι γνωρίζουμε ποιος κρατά στα χέρια Του την απάντηση.
Η παρρησία στην προσευχή δεν είναι ασέβεια ούτε αυθάδεια.
Είναι η ελευθερία που μας έδωσε ο ίδιος ο Θεός να Τον πλησιάζουμε.
Ο Ψαλμωδός λέει:
«Επίρριψον επί τον Κύριον το φορτίον σου, και αυτός θέλει σε ανακουφίσει.»
(Ψαλμός 55:22)
Δεν χρειάζεται να κουβαλάς μόνος σου αυτό που μπορείς να αφήσεις στα χέρια Του.
Έχεις ανάγκη;
Προσευχήσου.
Έχεις φόβο;
Προσευχήσου.
Έχεις μια πόρτα κλειστή μπροστά σου;
Προσευχήσου.
Δεν γνωρίζεις ποιον δρόμο να ακολουθήσεις;
Προσευχήσου.
Και όταν ακόμη δεν βλέπεις την απάντηση, μην εγκαταλείπεις την προσευχή.
Γιατί η προσευχή δεν είναι μόνο ο τρόπος με τον οποίο ζητούμε από τον Θεό να αλλάξει τις περιστάσεις μας. Είναι και ο τρόπος με τον οποίο Εκείνος αλλάζει την καρδιά μας μέσα στις περιστάσεις.
Ίσως η απάντηση να έρθει όπως την περιμένεις.
Ίσως να έρθει διαφορετικά.
Ίσως χρειαστεί να περιμένεις.
Όμως μην αφήσεις την καθυστέρηση να γίνει αμφιβολία και μην αφήσεις τη σιωπή να γίνει απελπισία.
Συνέχισε να χτυπάς την πόρτα του Ουρανού.
Γιατί πίσω από αυτή την πόρτα βρίσκεται ένας Πατέρας που γνωρίζει το όνομά σου, βλέπει τα δάκρυά σου και ακούει ακόμη και την προσευχή που δεν κατάφερες να ολοκληρώσεις.
0 Σχόλια