«Eπειδή, 40 χρόνια οι γιοι Iσραήλ περιέρχονταν μέσα στην έρημο, μέχρις ότου πέθαναν, όλος ο λαός... επειδή δεν υπάκουσαν στη φωνή τού Kυρίου· στους οποίους ο Kύριος ορκίστηκε ότι δεν θα τους αφήσει να δουν τη γη, που ρέει γάλα και μέλι.»
— Ιησούς του Ναυή 5:6
Όταν οι Ισραηλίτες δραπέτευσαν από τη μακρόχρονη σκλαβιά της Αιγύπτου, ο Θεός άπλωσε μπροστά τους έναν ορίζοντα γεμάτο επαγγελία: τη γη Χαναάν, έναν τόπο όπου έρεε γάλα και μέλι. Υποσχέθηκε να γίνει ο αόρατος προστάτης τους, να συντρίψει κάθε αντίσταση, να τους χαρίσει εστίες που δεν έχτισαν οι ίδιοι και καρπούς από αμπελώνες που δεν φύτεψαν.
Κι όμως, απέναντι στο θείο μεγαλείο, εκείνοι επέλεξαν να καθρεφτίσουν τη μικρότητα των φόβων τους. Δείλιασαν μπροστά στις αρνητικές αναφορές, αμφισβήτησαν τη δύναμή Του και λύγισαν στη σκιά των «γιγάντων» της περιοχής. Έτσι, το όραμά τους συρρικνώθηκε, και μαζί του συρρικνώθηκε και η πορεία τους, αφήνοντας μια ολόκληρη γενιά να σβήσει στην άγονη απεραντοσύνη της ερήμου.
Αυτή η ιστορία αντηχεί ως μια διαχρονική καμπάνα αφύπνισης για την ψυχή μας. Μας καλεί να ευθυγραμμίσουμε τη διάνοιά μας με τις θείες επαγγελίες και να μην επιτρέψουμε στο λάθος όραμα να ριζώσει μέσα μας.
Μην αφήνεις τις δυσκολίες που φαντάζουν ανυπέρβλητες, ούτε τους σύγχρονους «γίγαντες» των αμφιβολιών σου, να σε κρατούν αιχμάλωτο σε μια ζωή συμβιβασμών. Μη βολεύεσαι σε όρια που στενεύουν το πνεύμα σου. Στάσου για λίγο σε σιγή, αμφισβήτησε τους φόβους σου και άκουσε την ψίθυρο της χάρης: όπου κι αν βρίσκεσαι σήμερα, η εύνοια του Θεού είναι ενεργή, έτοιμη να σε οδηγήσει στην πληρότητα της δικής σου Γης της Επαγγελίας.
0 Σχόλια