Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που νιώθουμε πως η φωνή μας χάνεται μέσα στον θόρυβο των άλλων. Προσπαθούμε να εκφράσουμε τον πόνο μας, να ζητήσουμε βοήθεια, να πούμε πως δυσκολευόμαστε, κι όμως κάποιοι μας προσπερνούν, μας κρίνουν ή μας συμβουλεύουν να σωπάσουμε. Τότε μπορεί να αρχίσουμε να πιστεύουμε πως δεν αξίζει να προσπαθούμε άλλο. Η ιστορία του Βαρτίμαιου, όμως, μας θυμίζει πως δεν πρέπει να αφήνουμε τις φωνές των άλλων να σβήνουν τη φωνή της ελπίδας μέσα μας.
Ο Βαρτίμαιος ήταν ένας τυφλός ζητιάνος που καθόταν κοντά στον δρόμο, έξω από την Ιεριχώ. Η καθημερινότητά του ήταν γεμάτη περιορισμούς και εξαρτιόταν από την ελεημοσύνη των περαστικών. Δεν γνωρίζουμε όλες τις σκέψεις του ούτε πόσες φορές είχε απογοητευτεί. Γνωρίζουμε, όμως, πως όταν άκουσε ότι περνούσε ο Ιησούς από εκεί, κάτι μέσα του ξύπνησε. Μια ελπίδα γεννήθηκε και εκείνος αποφάσισε να την ακολουθήσει.
Άρχισε να φωνάζει: «Ιησού, Υιέ Δαβίδ, ελέησόν με!»
Οι άνθρωποι που βρίσκονταν γύρω του τον επέπλητταν για να σωπάσει. Ίσως η φωνή του τούς ενοχλούσε· ίσως θεωρούσαν πως δεν έπρεπε να τραβά την προσοχή. Εκείνος, όμως, δεν επέτρεψε στις αντιδράσεις τους να τον κάνουν να εγκαταλείψει την προσπάθειά του. Αντί να σωπάσει, φώναξε ακόμη πιο δυνατά.
«Υιέ Δαβίδ, ελέησόν με!»
📖 — Μάρκος 10:47-48
Τι δύναμη κρύβεται σε αυτή την επιμονή! Ο Βαρτίμαιος δεν μπορούσε να δει τον Ιησού, αλλά δεν άφησε την αδυναμία του να τον εμποδίσει να Τον αναζητήσει. Δεν είχε τη δύναμη να αλλάξει μόνος του την κατάστασή του, μπορούσε όμως να φωνάξει για βοήθεια. Και αυτό έκανε.
Τότε ο Ιησούς στάθηκε και είπε να τον φωνάξουν. Εκείνοι που προηγουμένως τον απομάκρυναν τώρα του είπαν να έχει θάρρος και να σηκωθεί, γιατί ο Ιησούς τον καλούσε. Ο Βαρτίμαιος πέταξε το επάνω ένδυμά του, σηκώθηκε και πήγε κοντά Του.
Ο Ιησούς τον ρώτησε: «Τι θέλεις να σου κάνω;»
Και εκείνος απάντησε πως ήθελε να ξαναβρεί το φως του. Ο Ιησούς τού είπε:
📖 «Ύπαγε· η πίστις σου σε έσωσεν.»
— Μάρκος 10:52
Αμέσως ο Βαρτίμαιος ανέκτησε την όρασή του και ακολούθησε τον Ιησού στον δρόμο.
Η ιστορία του είναι συγκλονιστική, όχι επειδή μας υπόσχεται ότι κάθε δυσκολία θα εξαφανιστεί αμέσως, αλλά επειδή μας δείχνει έναν άνθρωπο που δεν επέτρεψε στην απόγνωσή του να γίνει σιωπή. Όταν παρουσιάστηκε η ευκαιρία να ζητήσει βοήθεια, δεν την άφησε να περάσει.
Ίσως κι εσύ να περνάς μια περίοδο κατά την οποία αισθάνεσαι πως δεν σε καταλαβαίνουν. Ίσως έχεις κουραστεί να εξηγείς τον πόνο σου ή να προσπαθείς να αποδείξεις την αξία σου. Μπορεί κάποιος να σε έκανε να πιστέψεις πως οι ανάγκες σου δεν έχουν σημασία ή πως είναι καλύτερα να μη μιλάς για όσα σε βαραίνουν.
Μην αφήσεις αυτή την εμπειρία να σε πείσει πως πρέπει να εγκαταλείψεις την ελπίδα.
Δεν χρειάζεται να κερδίσεις την αποδοχή όλων για να ζητήσεις βοήθεια. Δεν χρειάζεται να κρύβεις τις δυσκολίες σου για να φαίνεσαι δυνατός. Μπορείς να προσευχηθείς με ειλικρίνεια, να μιλήσεις σε έναν άνθρωπο που εμπιστεύεσαι και να αναζητήσεις με θάρρος το επόμενο βήμα που θα σε βοηθήσει.
Ο Βαρτίμαιος δεν γνώριζε τι θα συνέβαινε όταν άρχισε να φωνάζει. Δεν μπορούσε να δει από πριν το τέλος της ιστορίας του. Έκανε, όμως, αυτό που μπορούσε εκείνη τη στιγμή: ζήτησε το έλεος του Ιησού και δεν εγκατέλειψε την ελπίδα του επειδή οι άλλοι τον αποθάρρυναν.
Κι αυτό είναι ένα πολύτιμο μάθημα για όλους μας. Μην αφήνεις την απόρριψη να σε πείθει πως δεν αξίζεις να ακουστείς. Μην αφήνεις την απογοήτευση να σε κάνει να σταματήσεις να προσεύχεσαι. Και μην πιστεύεις πως η σημερινή σου δυσκολία είναι ολόκληρη η ιστορία της ζωής σου.
Μερικές φορές, το πρώτο βήμα προς την αλλαγή είναι να βρούμε το θάρρος να ζητήσουμε βοήθεια. Άλλες φορές είναι να σηκωθούμε ξανά μετά από μια απογοήτευση, να αναζητήσουμε στήριξη ή να συνεχίσουμε να κάνουμε το καλό, ακόμη κι όταν δεν παίρνουμε την ανταπόκριση που ελπίζαμε.
Η πίστη δεν σημαίνει ότι δεν θα συναντήσουμε εμπόδια. Σημαίνει πως δεν χρειάζεται να αφήσουμε τα εμπόδια να μας στερήσουν κάθε ελπίδα. Και η ιστορία του Βαρτίμαιου μάς θυμίζει πως αξίζει να συνεχίζουμε να στρέφουμε την καρδιά μας προς τον Χριστό, ακόμη κι όταν γύρω μας υπάρχουν φωνές που μας αποθαρρύνουν.
0 Σχόλια