"Λοιπόν, αδελφοί μου αγαπητοί, ας είναι κάθε άνθρωπος γρήγορος στο να ακούει, αργός στο να μιλάει, αργός σε οργή".
Ιακώβου 1:19
ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΝ Ή ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΝ
Αυτό που βγαίνει από το στόμα μας, αλλά και όσα γράφουμε σε ένα μήνυμα ή εκφράζουμε με τις πράξεις μας, έχουν μεγάλη σημασία. Ο απόστολος Ιάκωβος αφιερώνει σημαντικό μέρος της επιστολής του στη δύναμη και στη σωστή χρήση της γλώσσας μας (βλ. Ιακώβου 3:1-12). Γιατί; Επειδή τα λόγια μας έχουν δύναμη. Μπορούν να ευλογήσουν ή να πληγώσουν, να ενθαρρύνουν ή να αποθαρρύνουν, να οικοδομήσουν ή να καταστρέψουν.
Οι άνθρωποι που έχουν γίνει αποδέκτες σκληρών και απαξιωτικών λόγων μπορεί να κουβαλούν τις πληγές τους για πολλά χρόνια. Πόσα παιδιά έχουν ακούσει από έναν θυμωμένο ή απογοητευμένο γονέα φράσεις όπως: «Είσαι άχρηστος και δεν καταφέρνεις ποτέ τίποτα!» Και, δυστυχώς, κάποια από αυτά τα παιδιά πίστεψαν αυτά τα λόγια, αφήνοντάς τα να διαμορφώσουν την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους και να επηρεάσουν την αυτοεκτίμησή τους.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν παιδιά που μεγάλωσαν ακούγοντας λόγια αγάπης, αποδοχής και ενθάρρυνσης, όπως: «Είσαι πολύτιμος και ο Θεός έχει ένα ξεχωριστό έργο για σένα, στο οποίο μπορείς να προσφέρεις με τον δικό σου μοναδικό τρόπο». Αυτά τα λόγια τα βοήθησαν να πιστέψουν στην αξία τους, να αναπτύξουν τα χαρίσματά τους και να προχωρήσουν με θάρρος στη ζωή.
Η ΓΛΩΣΣΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
Στην επιστολή του, ο Απ. Ιάκωβος χρησιμοποιεί δυνατές εικόνες για να μας δείξει πόσο σημαντικό είναι να προσέχουμε τη γλώσσα μας.
Πρώτον, μας διδάσκει ότι η γλώσσα μπορεί να κατευθύνει ολόκληρη τη ζωή μας. Όπως το χαλινάρι οδηγεί το άλογο και το πηδάλιο κατευθύνει ένα μεγάλο πλοίο, έτσι και τα λόγια μας μπορούν να επηρεάσουν την πορεία μας και την πορεία των άλλων.
Δεύτερον, μας προειδοποιεί ότι η ανεξέλεγκτη γλώσσα μπορεί να γίνει καταστροφική, όπως μια φωτιά που εξαπλώνεται ή ένα δηλητήριο που προκαλεί βλάβη.
Τρίτον, επισημαίνει την αντίφαση που υπάρχει όταν από το ίδιο στόμα βγαίνουν λόγια ευλογίας και λόγια κατάρας.
Με παραδείγματα από τη φύση, όπως μια πηγή που δεν μπορεί να αναβλύζει ταυτόχρονα γλυκό και πικρό νερό ή μια συκιά που δεν μπορεί να παράγει ελιές, μας δείχνει ότι τα λόγια μας πρέπει να συμφωνούν με την πίστη και την καρδιά μας.
Η αλήθεια είναι ότι τα λόγια μας αποκαλύπτουν πολλά για όσα υπάρχουν μέσα στην καρδιά μας. Είτε τα εκφράζουμε με τη φωνή μας είτε τα πληκτρολογούμε σε ένα μήνυμα, μπορούν να θεραπεύσουν ή να πληγώσουν, να βοηθήσουν ή να εμποδίσουν.
Γι’ αυτό χρειάζεται να σκεφτόμαστε πριν μιλήσουμε και να μην αφήνουμε τον θυμό, την πικρία ή την παρόρμηση να καθορίζουν όσα λέμε.
Ο Δαβίδ, αναγνωρίζοντας πόσο σημαντικό είναι να ελέγχουμε τα λόγια μας, προσευχήθηκε:
«Βάλε, Κύριε, φύλακα στο στόμα μου· φύλαξε τη θύρα των χειλέων μου».
Ψαλμός 141:3
Ας γίνει και δική μας αυτή η προσευχή. Ας ζητούμε από τον Θεό να μας δίνει σοφία, ώστε να γνωρίζουμε πότε πρέπει να μιλήσουμε, πότε να σιωπήσουμε και πώς να χρησιμοποιούμε τα λόγια μας για να μεταδίδουμε αγάπη, αλήθεια και ελπίδα.
0 Σχόλια