«Ὅτι σὺ εἶ τὸ ὑπομονή μου, Κύριε, Κύριε, ἡ ἐλπίς μου ἐκ νεότητός μου.»
(Ψαλμός 70:5)
Μετάφραση:
Διότι Εσύ είσαι η προσδοκία μου, Κύριε, Κύριε, η ελπίδα μου από τα νεανικά μου χρόνια
Ψαλμός 70:5
Ρώτησα κάποτε ένα μικρό πουλί, ένα ταπεινό λουλούδι κι έναν άνθρωπο·
«Πείτε μου, σας ικετεύω, τι είναι Θεός;»
Το πουλί, με φτερά ελεύθερα, ξεχύθηκε στον ουρανό και πέταξε.
Το λουλούδι, με χάρη αθόρυβη, άνοιξε τα πέταλά του και άνθισε.
Κι ο άνθρωπος, σκύβοντας το κεφάλι, δάκρυσε.
Γιατί ο Θεός δεν εξηγείται με ξηρά και ψυχρά λόγια.
Τον αναγνωρίζει εκείνη η ψυχή που αποτινάσσει τα δεσμά της
για να πετάξει προς την αιώνια ελευθερία·
Τον συναντά η καρδιά που μεταμορφώνεται και ανθίζει μες στην αγάπη·
Κι Εκείνος στέκεται κοντά σε τούτον τον άνθρωπο που δακρύζει,
γιατί αισθάνεται βαθιά πως υπάρχει κάποιος που τον καταλαβαίνει,
ακόμη κι όταν τα χείλη του παραμένουν κλειστά στη σιωπή.
Ο Θεός δεν ζητά να αποδειχθεί στα θολά μάτια του κόσμου·
του αρκεί να Τον αναζητήσεις με ολόκληρη την καρδιά σου.
0 Σχόλια