Επιμελείται και γράφει η Ρένα Τζωράκη©
Καθώς το πρώτο φως της ημέρας χρωματίζει τον ορίζοντα, μικρά πουλιά ξεκινούν το τραγούδι τους, πετώντας ελεύθερα ανάμεσα στα κλαδιά και τον απέραντο γαλάζιο ουρανό.
Χωρίς αγωνίες για το αύριο, χωρίς αποθήκες ή σχέδια φροντίδας, εμπιστεύονται τα φτερά τους στον αέρα, γνωρίζοντας πως κάθε τους αναπνοή κρατιέται από μια αόρατη, τρυφερή αγάπη.
Η φύση μάς ψιθυρίζει ξανά την απλή της αλήθεια: πως ο Δημιουργός που στολίζει τα κρίνα του αγρού και καθοδηγεί την πτήση του σπουργιτιού, κρατάει με ακόμα μεγαλύτερη τρυφερότητα τα δικά μας βήματα.
«Κοιτάξτε τα πετεινά του ουρανού, ότι δεν σπείρουν ούτε θερίζουν ούτε συνάγουν σε αποθήκες, και ο Πατέρας σας ο ουράνιος τα τρέφει. Εσείς δεν διαφέρετε πολύ από αυτά;»
— Κατά Ματθαίον 6:26
Η προτροπή μου για σένα:
0 Σχόλια