Επιμελείται και γράφει η Ρένα Τζωράκη©
Η Δύναμη της Σιωπηλής Καλοσύνης
Σήμερα 13-11, που η γη περιστρέφεται βιαστικά στους δικούς της αλγόριθμους και η καθημερινότητα συχνά μας σκληραίνει το βλέμμα, υπάρχει μια αθόρυβη επανάσταση που περιμένει να γεννηθεί στην καρδιά μας. Είναι η Παγκόσμια Ημέρα Καλοσύνης, μια υπενθύμιση πως η ανθρωπότητα δεν θεμελιώνεται στα μεγάλα έργα, αλλά στις μικρές, σχεδόν αόρατες πράξεις αγάπης.
Σε έναν κόσμο που τρέχει να προλάβει τη σκιά του,
η καλοσύνη είναι ένα χάδι στον πυρετό των ημερών.
Δεν χρειάζεται φανφάρες ούτε μεγάλες λεωφόρους·
αρκεί ένα βλέμμα που καταλαβαίνει,
ένα χέρι που απλώνεται χωρίς αντάλλαγμα,
μια λέξη που μαλακώνει την άκρη του χειμώνα.
Είναι ο σπόρος που πέφτει στο ξερό χώμα
και γίνεται δέντρο καταφύγιο για τον κουρασμένο διάβατη.
Μην την ψάχνεις στα ψηλά·
κατοικεί στα απλά, στα καθημερινά,
στη σιωπηλή δύναμη μιας καρδιάς
που επιλέγει, ενάντια σε κάθε πρόγνωση,
να φωτίσει τον κόσμο.
Σκέψεις για την Ψυχή
Η καλοσύνη είναι μεταδοτική: Ένα χαμόγελο στον δρόμο, μια καλή κουβέντα σε έναν συνάνθρωπο που παλεύει με τον δικό του αόρατο γολγοθά, έχει τη δύναμη να αλλάξει ολόκληρη τη ροή της ημέρας του.
Δεν κοστίζει τίποτα, αξίζει τα πάντα: Είναι ο πολυτιμότερος πλούτος που μπορούμε να μοιραστούμε, και όσο περισσότερο τη δίνουμε, τόσο πιο πλούσιοι γινόμαστε εσωτερικά.
Είναι πράξη θάρρους: Σε εποχές που η καχυποψία γίνεται δεύτερη φύση, το να παραμένεις ανοιχτός, δοτικός και τρυφερός απαιτεί γενναία ψυχή.
Μια Μικρή Προσευχή με αφορμή την Παγκόσμια μέρα καλοσύνης:
«Κύριε, δώσε μας την αβίαστη χάρη να γίνουμε γέφυρες και όχι τείχη.
Άνοιξε τα μάτια της ψυχής μας για να βλέπουμε τον πόνο πίσω από τα χαμόγελα,
και δώσε στα χέρια μας τη δύναμη να γίνουν καταφύγιο.
Κράτησέ μας μακριά από τη σκληρότητα της αδιαφορίας,
καλλιέργησε μέσα μας την τρυφερότητα,
και αξίωσέ μας να αφήνουμε πίσω μας, σε κάθε μας βήμα,
λίγο περισσότερο φως από αυτό που βρήκαμε.»
ΤΟ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ:
«Μια πράξη καλοσύνης, όσο μικρή κι αν είναι, δεν πάει ποτέ χαμένη.»
— Αίσωπος
0 Σχόλια