📖 ΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Αδελφοί, μη καταλαλείτε ο ένας τον άλλον· όποιος καταλαλεί αδελφό, και κρίνει τον αδελφό του, καταλαλεί τον νόμο, και κρίνει τον νόμο· και αν κρίνεις τον νόμο, δεν είσαι εκτελεστής τού νόμου, αλλά κριτής. Ένας είναι ο νομοθέτης, που μπορεί να σώσει και να απολέσει· εσύ ποιος είσαι που κρίνεις τον άλλον;» 🌿 Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΑΝΑΛΥΣΗ: Ο απόστολος Ιάκωβος μάς προειδοποιεί για την κατάκριση και την κακολογία, που πληγώνουν τους ανθρώπους και διαταράσσουν την ενότητα. Δεν μας καλεί να αδιαφορούμε για το σωστό και το λάθος, …
Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους σας! Λογοτεχνικό περιβόλι!
ΨΑΛΜΟΙ 115 1 OXI σε μας, Kύριε, όχι σε μας, αλλά στo όνoμά σoυ δώσε τη δόξα, χάρη τoύ ελέoυς σoυ, χάρη τής αλήθειας σoυ. 2 Γιατί να πoυν τα έθνη: Kαι πoύ είναι o Θεός τoυς; 3 Aλλά, o Θεός μας είναι στoν oυρανό· όλα όσα θέλησε δημιούργησε. 4 Tα είδωλά τoυς είναι ασήμι και χρυσάφι, έργα χεριών ανθρώπων· 5 στόμα έχoυν, και δεν μιλoύν· μάτια έχoυν, και δεν βλέπoυν· 6 αυτιά έχoυν, και δεν ακoύν· ρoυθoύνια έχoυν, και όσφρηση δεν έχoυν· 7 χέρια έχoυν, και δεν ψηλαφoύν· πόδια έχoυν, και δεν περπατoύν· oύτε μιλoύν με τoν λάρυγγά τoυς. 8 Όμoιoι μ’ αυτ…
Υπάρχουν απορρίψεις που πονάνε περισσότερο απ’ όσο μπορούν να περιγράψουν οι λέξεις. Είναι εκείνες οι στιγμές που περίμενες μια θέση στην καρδιά κάποιου, ένα βλέμμα κατανόησης, μια λέξη αποδοχής, κι αντί γι’ αυτά συνάντησες την αδιαφορία, την απομάκρυνση ή την κλειστή πόρτα. Και τότε, σχεδόν χωρίς να το καταλάβεις, αρχίζεις να αναρωτιέσαι: «Μήπως δεν αξίζω; Μήπως δεν είμαι αρκετός; Μήπως κάτι δεν πάει καλά με εμένα;» Μα άκουσε κάτι που αξίζει να κρατήσεις βαθιά μέσα σου: η απόρριψη ενός ανθρώπου δεν είναι η απόδειξη πως εσύ δεν αξίζεις να αγ…
Λογοτεχνικό περιβόλι!
Λογοτεχνικό περιβόλι!
ΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Και είδα, και άκουσα έναν άγγελο να πετάει στο μέσον τού ουρανού, ο οποίος έλεγε με δυνατή φωνή: Αλλοίμονο, αλλοίμονο, αλλοίμονο σ' αυτούς που κατοικούν επάνω στη γη, για τις υπόλοιπες φωνές τής σάλπιγγας των τριών αγγέλων που πρόκειται να σαλπίσουν». ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 8:13 Η δυνατή φωνή του αγγέλου προειδοποιεί για τις κρίσεις που περιγράφονται στη συνέχεια της Αποκάλυψης. Το μήνυμα μάς υπενθυμίζει τη σοβαρότητα της απομάκρυνσης από τον Θεό και την ανάγκη να αναζητούμε το θέλημά Του με ειλικρινή καρδιά. Δεν μας καλεί να …
Μην εγκαταλείπεις την αποστολή που έχεις αναλάβει «Και έστειλα σ’ αυτούς μηνυτές, λέγοντας: “Κάνω ένα μεγάλο έργο και δεν μπορώ να κατέβω· γιατί να σταματήσει το έργο, όταν εγώ, αφήνοντάς το, κατέβω σε σας;”» Νεεμίας 6:3 ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΝΑ ΣΕ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ Στη ζωή σου θα συναντήσεις ανθρώπους που θα σε ενθαρρύνουν να προχωρήσεις, αλλά και ανθρώπους που θα προσπαθήσουν να σε αποθαρρύνουν. Όταν αποφασίσεις να αντιμετωπίσεις έναν «γίγαντα» στη ζωή σου ή να αναλάβεις ένα έργο που θεωρείς σημαντικό, ίσως ακούσεις λόγια αμφισβήτησης, ει…
ΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Ο δε Θεός τής ελπίδας είθε να σας γεμίσει με κάθε χαρά και ειρήνη καθώς ασκείτε πίστη, ώστε να περισσεύετε στην ελπίδα με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος». ΡΩΜΑΙΟΥΣ 15:13 Όταν εμπιστευόμαστε τον Θεό, η καρδιά μας γεμίζει ειρήνη και η ελπίδα μας δυναμώνει. Με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος μπορούμε να προχωρούμε με πίστη, ακόμη κι όταν ο δρόμος είναι δύσκολος. Ο Θεός είναι η πηγή της αληθινής ελπίδας, της χαράς και της ειρήνης. Όταν Τον εμπιστευόμαστε, ακόμη και μέσα στις δυσκολίες μπορούμε να διατηρούμε την εσωτερική μα…
«Στο εξής, κανένας ας μη μου προκαλεί ενόχληση· επειδή εγώ βαστάζω στο σώμα μου τα στίγματα του Κυρίου Ιησού». Γαλάτες 6:17 Ο απόστολος Παύλος γνώρισε από πρώτο χέρι τ ην απόρριψη, την εχθρότητα και τον διωγμό. Άνθρωποι από το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε στράφηκαν εναντίον του, ε πειδή αφιέρωσε τη ζωή του στον Ιησού Χριστό. Στην πορεία της διακονίας του αντιμετώπισε ξυλοδαρμούς, φυλακίσεις, ναυάγια, συκοφαντίες, παρεξηγήσεις και προδοσίες. Κι όμως, δεν επέτρεψε στις δυσκολίες και στην εχθρότητα των άλλων να τον απομακρύνουν από την απο…
Στην άκρη ενός μικρού μονοπατιού υπήρχε μια παλιά αμυγδαλιά. Τα κλαδιά της είχαν γνωρίσει δυνατούς ανέμους, τα φύλλα της είχαν διψάσει σε καλοκαίρια άνυδρα και ο κορμός της είχε σημαδευτεί από τον χρόνο . Κι όμως, κάθε άνοιξη, χωρίς θόρυβο και χωρίς να ζητά τίποτε από κανέναν, γέμιζε με άνθη. Κάτω από τη σκιά της υπήρχε ένα ξύλινο παγκάκι. Κάθε απόγευμα περνούσε από εκεί ένας ηλικιωμένος άντρας. Καθόταν, άφηνε το μπαστούνι του δίπλα του και κοιτούσε τον ορίζοντα. Δεν έκανε τίποτε σπουδαίο. Δεν προσπαθούσε να λύσει τα προβλήματα του κόσμου.…
Στην άκρη ενός μικρού πάρκου υπήρχε ένα παλιό ξύλινο παγκάκι. Τα χρόνια είχαν ξεθωριάσει το χρώμα του, η βροχή είχε αφήσει σημάδια επάνω του και ένα από τα πόδια του είχε αρχίσει να τρίζει. Οι άνθρωποι περνούσαν βιαστικοί από μπροστά του, μα ελάχιστοι κάθονταν πια εκεί. Κάποτε, όμως, το παγκάκι ήταν γεμάτο ζωή. Εκεί κάθονταν φίλοι και μιλούσαν, ηλικιωμένοι ξεκουράζονταν κάτω από τη σκιά, παιδιά έτρωγαν το κολατσιό τους και κουρασμένοι διαβάτες έβρισκαν λίγα λεπτά γαλήνης. «Τώρα πια δεν είμαι χρήσιμο», έλεγε μέσα του. «Τα καλύτερά μου χρόνια …
Social Plugin