Βγες από τη Σπηλιά: Η Ώρα της Αναγέννησης
«Kαι καθώς o Hλίας τoν άκoυσε, σκέπασε τo πρόσωπό τoυ με τη μηλωτή τoυ, και βγήκε έξω, και στάθηκε στην είσoδo της σπηλιάς. Kαι ξάφνου, ακoύστηκε σ’ αυτόν μία φωνή, πoυ έλεγε: Tι κάνεις εδώ, Hλία;»
— Α' Βασιλέων 19:13
Ο προφήτης Ηλίας είχε μόλις πετύχει μια από τις πιο λαμπρές νίκες της ζωής του, όταν η πνευματική και σωματική εξάντληση τον λύγισαν. Μια απειλή στάθηκε αφορμή να κυριευτεί από φόβο, να απομονωθεί και να καταλήξει μόνος σε μια σκοτεινή σπηλιά, νιώθοντας ότι όλα είχαν τελειώσει.
Όμως ο Θεός δεν τον εγκατέλειψε στη σκιερή του απομόνωση. Πήγε εκεί που βρισκόταν και τον ρώτησε: «Τι κάνεις εδώ, Ηλία;». Δεν ήταν μια ερώτηση άγνοιας, αλλά μια πρόσκληση αφύπνισης. Ο Θεός του θύμισε ότι δεν τον έπλασε για να ζει φοβισμένος, ηττημένος και κρυμμένος, αλλά για να είναι δυνατός, χρισμένος και νικητής.
Το ίδιο κάνει και με εμάς σήμερα. Όταν η πίεση, η απογοήτευση ή ο φόβος μας σπρώχνουν στην απομόνωση, ο Θεός έρχεται να μας συναντήσει. Έρχεται να επαναφέρει τα όνειρα, τη χαρά, το πάθος και την αυτοπεποίθησή μας. Μας καλεί να βγούμε από τη σπηλιά και να επιστρέψουμε στον αληθινό μας προορισμό.
0 Σχόλια