1 Πάσα ψυχή άς υποτάσσηται εις τάς ανωτέρας εξουσίας. Διότι δέν υπάρχει εξουσία ειμή από Θεού· αι δέ ούσαι εξουσίαι υπό τού Θεού είναι τεταγμέναι. 2 Ωστε ο εναντιούμενος εις τήν εξουσίαν εναντιούται εις τήν διαταγήν τού Θεού· οι δέ εναντιούμενοι θέλουσι λάβει εις έαυτούς καταδίκην. 3 Διότι οι άρχοντες δέν είναι φόβος τών αγαθών έργων, αλλά τών κακών. Θέλεις δέ νά μή φοβήσαι τήν εξουσίαν; πράττε τό καλόν, καί θέλεις έχει έπαινον παρ' αυτής· 4 επειδή ο άρχων είναι τού Θεού υπηρέτης εις σέ πρός τό καλόν. Εάν όμως πράττης τό κακόν, φοβού· διότι δέν φορεί ματαίως τήν μάχαιραν· επειδή τού Θεού υπηρέτης είναι, εκδικητής διά νά εκτελή τήν οργήν κατά τού πράττοντος τό κακόν. 5 Διά τούτο είναι ανάγκη νά υποτάσσησθε ουχί μόνον διά τήν οργήν, αλλά καί διά τήν συνείδησιν. 6 Επειδή διά τούτο πληρόνετε καί φόρους· διότι υπηρέται τού Θεού είναι εις αυτό τούτο ενασχολούμενοι. 7 Απόδοτε λοιπόν εις πάντας τά οφειλόμενα, εις όντινα οφείλετε τόν φόρον τόν φόρον, εις όντινα τόν δασμόν τόν δασμόν, εις όντινα τόν φόβον τόν φόβον, εις όντινα τήν τιμήν τήν τιμήν. 8 Εις μηδένα μή οφείλετε μηδέν ειμή τό νά αγαπάτε αλλήλους· διότι ο αγαπών τόν άλλον εκπληροί τόν νόμον. 9 Επειδή τό, Μή μοιχεύσης, μή φονεύσης, μή κλέψης, μή ψευδομαρτυρήσης, μή επιθυμήσης, καί πάσα άλλη εντολή, εν τούτω τώ λόγω συμπεριλαμβάνεται, εν τώ· Θέλεις αγαπά τόν πλησίον σου ως σεαυτόν. 10 Η αγάπη κακόν δέν κάμνει εις τόν πλησίον· είναι λοιπόν εκπλήρωσις τού νόμου η αγάπη. 11 Καί μάλιστα, εξεύροντες τόν καιρόν, ότι είναι ήδη ώρα νά εγερθώμεν εκ τού ύπνου· διότι είναι πλησιεστέρα εις ημάς η σωτηρία παρ' ότε επιστεύσαμεν. 12 Η νύξ προεχώρησεν, η δέ ημέρα επλησίασεν· άς απορρίψωμεν λοιπόν τά έργα τού σκότους καί άς ενδυθώμεν τά όπλα τού φωτός. 13 Ας περιπατήσωμεν ευσχημόνως ως εν ημέρα , μή εις συμπόσια καί μέθας, μή εις κοίτας καί ασελγείας, μή εις έριδα καί φθόνον· 14 αλλ' ενδύθητε τόν Κύριον Ιησούν Χριστόν, καί μή φροντίζετε περί τής σαρκός εις τό νά εκτελήτε τάς επιθυμίας αυτής.
ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13 προς ΡΩΜΑΙΟΥΣ είναι:
Ένα εγερτήριο σάλπισμα της ψυχής: Το πέρασμα από τη σκιερή νύχτα του κόσμου στο ανέσπερο φως του Χριστού, μέσα από το χρέος της ειρηνικής συνύπαρξης και το μεγαλείο της ανιδιοτελούς αγάπης.
Περίληψη του κεφαλαίου 13 προς ΡΩΜΑΙΟΥΣ:
Στο 13ο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους Επιστολής, ο Απόστολος Παύλος υφαίνει έναν οδηγό πνευματικής αρχοντιάς και επίγειας πορείας:
Η Αρμονία της Πολιτείας: Ξεκινά υπενθυμίζοντας πως ο πιστός οφείλει να είναι υπόδειγμα ειρηνικού πολίτη. Η ευταξία και ο σεβασμός στις επίγειες αρχές δεν είναι καταναγκασμός, αλλά πράξη συνείδησης που διαφυλάσσει την κοινωνική γαλήνη.
Το Αιώνιο Χρέος της Αγάπης: Στην καρδιά του κεφαλαίου δεσπόζει η αγάπη — το μόνο χρέος που ο άνθρωπος δεν πρέπει να εξοφλήσει ποτέ ολοκληρωτικά, αλλά να το προσφέρει αδιάκοπα. Όλες οι εντολές, οι απαγορεύσεις και οι νόμοι συναντώνται και ανθίζουν μέσα σε μία και μόνη φράση: «αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν».
Η αληθινή αγάπη δεν χωρά το κακό, γι' αυτό και γίνεται το πλήρωμα κάθε νόμου.
Το Χαράματα της Σωτηρίας: Το κεφάλαιο κορυφώνεται με μια δραματική, φωτεινή έκκληση. Η νύχτα της άγνοιας προσπερνά και η αυγή της σωτηρίας ζυγώνει. Ο Παύλος καλεί τον άνθρωπο να αποτινάξει τα βαριά ενδύματα του σκότους —τους φθόνους, τις έριδες και τις καταχρήσεις— και να φορέσει την ολόλευκη πανοπλία του Φωτός, ενδυόμενος τον ίδιο τον Χριστό.
0 Σχόλια