Υπάρχουν πρωινά που ξυπνάς και νιώθεις πως η ψυχή σου έχει κουραστεί. Έχεις προσπαθήσει, έχεις περιμένει, έχεις προσευχηθεί. Κι όμως, κάποια πράγματα παραμένουν δύσκολα και οι δυνάμεις σου μοιάζουν λιγοστές.
Ίσως τότε να σκέφτεσαι πως πρέπει να γίνεις πιο δυνατός, να κρύψεις την κούρασή σου και να συνεχίσεις σαν να μη συμβαίνει τίποτα.
Όμως, η πίστη δεν σημαίνει πως δεν κουράζεσαι ποτέ.
Σημαίνει πως ακόμη και μέσα στην κούρασή σου μπορείς να στραφείς προς Εκείνον που γνωρίζει τα όριά σου και βλέπει όσα δεν μπορείς να εξηγήσεις με λόγια.
Ο απόστολος Παύλος άκουσε από τον Κύριο αυτά τα λόγια:
«Αρκεί σοι η χάρις μου· διότι η δύναμίς μου εν αδυναμία τελειούται.»
— Β΄ Κορινθίους 12:9
Τι παρηγορητική αλήθεια! Ο Θεός δεν περιμένει να είσαι πάντοτε ακούραστος, αλύγιστος και βέβαιος για όλα. Μπορείς να Του μιλήσεις και όταν δεν έχεις απαντήσεις. Μπορείς να προσευχηθείς ακόμη κι όταν τα λόγια σου είναι λίγα. Μπορείς να προχωρήσεις με μικρά βήματα, χωρίς να γνωρίζεις πώς θα λυθούν όλα.
Σκέψου ένα μικρό άνθος που λυγίζει κάτω από τη βροχή. Η κάμψη του δεν σημαίνει πως έχασε τη ζωή του. Είναι μια στιγμή κατά την οποία χρειάζεται να αντέξει, ώσπου να περάσει η καταιγίδα και να ξαναβρεί το φως.
Έτσι κι εσύ, μην καταδικάζεις τον εαυτό σου επειδή σήμερα αισθάνεσαι αδύναμος. Η κούρασή σου δεν ακυρώνει την πίστη σου. Τα δάκρυά σου δεν σημαίνουν πως ο Θεός σε εγκατέλειψε. Και η ανάγκη σου για βοήθεια δεν είναι ντροπή.
Μερικές φορές, το πιο γενναίο βήμα πίστης είναι να παραδεχτείς πως δεν μπορείς να τα καταφέρεις μόνος σου και να ζητήσεις τη δύναμη του Θεού.
ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΑΝΤΑ:
0 Σχόλια