Γράφει και επιμελείται η Ρένα Γ. Τζωράκη©
Καθώς το φθινόπωρο προχωρά και οι άνεμοι δυναμώνουν, η φύση μάς φανερώνει ένα από τα πιο τρυφερά και προστατευτικά της μυστικά: την τέχνη της στοργικής καταφυγής. Αν παρατηρήσει κανείς τα πουλιά στον ουρανό, θα δει πως δεν φοβούνται το κρύο ούτε την καταιγίδα, γιατί φέρουν πάνω τους μια διπλή ευλογία. Από τη μια, η ίδια η κατασκευή των φτερών τους παγιδεύει τον αέρα κοντά στο σώμα τους, δημιουργώντας μια αόρατη ασπίδα ζεστασιάς. Από την άλλη, η μικρή, προσεκτικά υφασμένη φωλιά ανάμεσα στα κλαδιά γίνται το ασφαλές λιμάνι όπου ξεκουράζονται, προστατευμένα από το βάρος της μπόρας, προσμένοντας με ακλόνητη εμπιστοσύνη την αυριανή λιακάδα.
Αυτό το μυστικό της φύσης μάς αποκαλύπτει μια βαθιά, παρηγορητική αλήθεια για την ίδια τη ζωή. Όπως τα πουλιά βρίσκουν καταφύγιο κάτω από τη σκέπη των δικών τους φτερών και της ζεστής φωλιάς, έτσι και η ανθρώπινη ψυχή δεν αφήνεται ποτέ απροστάτευτη απέναντι στους ανέμους των δοκιμασιών. Υπάρχει πάντα μια αόρατη, θεία σκέπη που μας περιβάλλει με άπειρη τρυφερότητα, προσφέροντας ζεστασιά, καταφυγή και ειρήνη, όσο κι αν έξω μαίνεται η καταιγίδα. Η φύση μάς διδάσκει ότι η αληθινή ασφάλεια δεν βρίσκεται στην απουσία του αέρα, αλλά στην παρουσία μιας αγκαλιάς που μας προστατεύει.
Όπως τα μικρά πλάσματα αναπαύονται με εμπιστοσύνη στη φωλιά τους, έτσι και η ανθρώπινη ψυχή καταλαγιάζει και γαληνεύει όταν κουρνιάζει με πίστη κάτω από τις πτέρυγες της Θείας Αγάπης.
«Η φωλιά στα κλαδιά είναι η ζωντανή απόδειξη πως καμία καταιγίδα δεν μπορεί να αγγίξει την ψυχή που προστατεύεται από τη στοργή του Δημιουργού.»
Ας σταθούμε και να αναλογιστούμε τα λόγια του Χαλίλ Γκιμπράν:
«Όταν το πουλί χτίζει τη φωλιά του, δεν σκέφτεται τη θύελλα που έρχεται, αλλά την αιώνια στοργή που θα προστατεύσει τη ζωή.»
μα και το θείο λόγο από τον Ψαλμό 90:4:
«Με τα φτερά του θα σε σκεπάσει, και κάτω από τις πτέρυγές του θα βρεις καταφύγιο· η αλήθεια του είναι ασπίδα και πανοπλία.»
0 Σχόλια