Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ: ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ
«Εισέλθετε στις πύλες Του με ευχαριστία και στις αυλές Του με αίνεση· ευχαριστείτε Αυτόν, ευλογείτε το όνομά Του». — Ψαλμός 100:4 Ο 100ός Ψαλμός, γνωστός ως ο κατεξοχήν «Ψαλμός της Ευχαριστίας» , μας υπενθυμίζει ότι δεν προσμερχόμαστε στον Βασιλιά των βασιλέων με άδεια χέρια. Τι μπορούμε να προσφέρουμε στον Παντοδύναμο Θεό που να είναι αντάξιό Του; Τον έπαινο, την ευγνωμοσύνη και τη λατρεία μας. Όταν προσφέρουμε μια ειλικρινή ευχαριστία μέσα από την καρδιά μας για το Ποιος είναι και για όλα όσα έχει κάνει, η ίδια μας η ζωή μεταμορφώνεται. Η…
ΌΠΟΥ ΠΛΗΘΑΙΝΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ,ΑΝΘΙΖΕΙ Η ΕΙΡΗΝΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙAΣ!
«Εύχομαι το έλεος, η ειρήνη και η αγάπη να πληθαίνουν ανάμεσά σας.» Ιούδα 1:2 Τρεις υπέροχες ευχές κρύβονται μέσα σε αυτό το μικρό εδάφιο: έλεος, ειρήνη και αγάπη. Το έλεος μάς θυμίζει πως δεν στεκόμαστε μπροστά στον Θεό επειδή είμαστε τέλειοι, αλλά επειδή Εκείνος είναι γεμάτος χάρη . Και όπως εμείς έχουμε ανάγκη από το έλεός Του, έτσι καλούμαστε κι εμείς να δείχνουμε έλεος στους ανθρώπους γύρω μας. Η ειρήνη δεν είναι απλώς η απουσία προβλημάτων . Είναι η βαθιά βεβαιότητα πως, ακόμη κι όταν η ζωή γύρω μας είναι ταραγμένη, η καρδιά μας μ…
ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΕΙΣ ΜΕ ΤΟΛΜΗ
«Γι' αυτό, αδελφοί, έχοντας την παρρησίαν να εισέλθωμεν εις τα Άγια διά του αίματος του Ιησού.» Προς Εβραίους 10:19 Υπάρχουν στιγμές που στεκόμαστε μπροστά στον Θεό με λόγια διστακτικά, σαν να φοβόμαστε μήπως ζητήσουμε πολλά. Κι όμως, η Γραφή μάς καλεί σε κάτι διαφορετικό: Να πλησιάζουμε με παρρησία. Να προσευχόμαστε με πίστη. Να ανοίγουμε την καρδιά μας χωρίς φόβο. Ο Μαρτίνος Λούθηρος είχε έναν στενό φίλο, τον Φρειδερίκο Μυκόνιο, ο οποίος αρρώστησε βαριά. Μπροστά στον κίνδυνο να τον χάσει, ο Λούθηρος δεν έκρυψε την αγωνία του. Προσευ…
Ο ΝΟΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
«Ο Θεός δεν μας έδωσε πνεύμα φόβου, αλλά δύναμης, αγάπης και σωφροσύνης.» — Β΄ Τιμόθεον 1:7 Ζούμε σε έναν κόσμο γεμάτο αβεβαιότητα, όπου η ανησυχία, ο φόβος και η αρνητικότητα απειλούν καθημερινά την ειρήνη της καρδιάς μας. Είναι εύκολο να επιτρέψουμε στις σκέψεις μας να εγκλωβιστούν στα αδιέξοδα της εποχής, λησμονώντας πως η ζωή μας ακολουθεί την κατεύθυνση του νου μας. Όταν ο φόβος προσπαθεί να ελέγξει τις σκέψεις σου, θυμήσου πως ο Θεός δεν σε δημιούργησε για να ζεις με ταραγμένο πνεύμα, αλλά με εμπιστοσύνη και εσωτερική γαλήνη. Ο Απόστ…
ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ
«Ας προσέλθωμεν λοιπόν μετά παρρησίας εις τον θρόνον της χάριτος, διά να λάβωμεν έλεος και να εύρωμεν χάριν προς βοήθειαν εν καιρώ χρείας.» Εβραίους 4:16 Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που η ανάγκη γίνεται τόσο μεγάλη, ώστε τα λόγια μοιάζουν λίγα. Υπάρχουν πόρτες που δεν ανοίγουν, δρόμοι που δεν φαίνονται και καταιγίδες που κάνουν την καρδιά να φοβάται. Κι όμως, ακριβώς εκεί, ο Θεός μάς λέει: «Πλησίασε.» Όχι με φόβο. Όχι σαν ξένος. Αλλά με παρρησία, σαν παιδί που γνωρίζει πως ο Πατέρας του ακούει. Όταν ο συνάδελφος του Μαρτίνου Λούθηρου αρρώστησε,…
Η ΙΕΡΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ: Η ΑΝΟΙΧΤΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ
Στην αυγή της δημιουργίας , η φωνή του Θεού αντηχούσε γλυκά μέσα στον παράδεισο, συνομιλώντας απευθείας με τον άνθρωπο. Μέσα στη φθορά του χρόνου, πολλοί αναρωτιούνται αν αυτή η θεϊκή ομιλία έχει πια σιγήσει . Κι όμως, ο διάλογος αυτός δεν σταμάτησε ποτέ. Κάθε φορά που χαμηλώνεις τα βλέφαρα και ψιθυρίζεις μια προσευχή, γίνεσαι μέρος μιας ουράνιας συνομιλίας . Ο Θεός δεν είναι ένας απόμακρος παρατηρητής· λαχτάρα να ακούσει τη φωνή σου, γιατί η αγάπη Του για εσένα είναι απέραντη. Υπόσχεται ν α σκύψει πάνω από τον πόνο σου, να ακούσει κάθε …
"ΤΟ ΡΟΛΟΪ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ"
Στο σπίτι ενός ηλικιωμένου ωρολογοποιού υπήρχε ένα παλιό ρολόι. Ήταν μεγάλο, ξύλινο και όμορφο. Κάποτε χτυπούσε κάθε ώρα και γέμιζε το σπίτι με έναν βαθύ, ζεστό ήχο. Όμως μια μέρα σταμάτησε. Οι δείκτες του έμειναν ακίνητοι στις τέσσερις και δέκα. Ο εγγονός του ωρολογοποιού το κοίταξε και είπε: — Παππού, χάλασε. Ο γέροντας δεν απάντησε. Πήρε το ρολόι προσεκτικά, το άνοιξε και άρχισε να εξετάζει τα μικροσκοπικά γρανάζια του. Ο μικρός τον παρακολουθούσε. — Θα το φτιάξεις; — Θα προσπαθήσω. Πέρασε μία μέρα. Ύστερα άλλη μία. Το ρολόι παρέμενε σιωπ…
Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ: ΓΙΝΕ ΦΩΣ ΚΑΙ ΑΛΑΤΙ
"O καρπός τoύ δικαίoυ είναι δέντρo ζωής· και όπoιoς κερδίζει ψυχές, είναι σoφός." Παροιμίες 11:30 Η αληθινή πνευματικότητα δεν μας απομονώνει από τον κόσμο, ούτε μας υψώνει σε θρόνους επικρίσεων. Συχνά, στην προσπάθειά μας να μείνουμε αφοσιωμένοι στον Θεό, δημιουργούμε τοίχους με τους γύρω μας, εκπέμποντας μια αίσθηση ανωτερότητας. Όμως, ο Χριστός δεν υπήρξε ποτέ απόμακρος . Ως ο «Καλός Ποιμένας», η παρουσία Του ήταν έμπλεη γλυκύτητας, ελκυστικότητας και αυθεντικής αγάπης—ένας μαγνήτης για κάθε ταλαιπωρημένη ψυχή. Η αποστολή μας …
"ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΛΑΔΙ" ΑΠΟ ΤΑ ΆΝΘΗ ΣΟΦΙΑΣ ,ΠΟΥ ΣΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ...
Ένα μικρό κλαδί βρισκόταν πεσμένο στην άκρη του κήπου. Δεν είχε λουλούδια. Δεν είχε καρπούς. Δεν ξεχώριζε μέσα στο πράσινο. Κάποιος που περνούσε από εκεί το κοίταξε και σκέφτηκε πως δεν είχε καμία αξία. Κι όμως, λίγες μέρες αργότερα, πάνω του εμφανίστηκε ένα μικρό, σχεδόν αόρατο μπουμπούκι. Τόσο μικρό, που κανείς δεν θα το πρόσεχε αν δεν έσκυβε να το κοιτάξει. Το κλαδί δεν είχε αλλάξει μέσα σε μία νύχτα. Απλώς αυτό που ετοιμαζόταν μέσα του είχε αρχίσει να φαίνεται. Κάπως έτσι είναι και πολλές στιγμές της ζωής μας. Περιμένουμε να δούμε το με…
ΜΙΛΗΣΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Όταν η πίστη βρίσκει φωνή, η καρδιά βρίσκει δύναμη «Θάνατος και ζωή είναι εν τη εξουσία της γλώσσης· και οι αγαπώντες αυτήν θέλουσι φάγει τους καρπούς αυτής.» Παροιμίες 18:21 Υπάρχει δύναμη στα λόγια που βγαίνουν από μια καρδιά που έχει ριζώσει στον Θεό. Δεν είναι απλώς οι λέξεις που προφέρουμε. Είναι αυτό που επιλέγουμε να αφήσουμε να κατοικήσει μέσα μας και, στη συνέχεια, να γίνει η φωνή μας. Γι’ αυτό υπάρχουν στιγμές που χρειάζεται να μιλήσουμε την αλήθεια του Θεού μέσα στην καταιγίδα. Ο Ιησούς μίλησε στον άνεμο και στα κύματα και επέπληξ…
Πατήστε την εικόνα
Social Plugin