«Μη νικιέσαι από το κακό, αλλά νίκα το κακό με το αγαθό». Προς Ρωμαίους 12:21 Η ΑΛΛΑΓΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ Όταν ξεκινήσαμε τη σχέση μας με τον Χριστό, αρχίσαμε ένα ταξίδι ζωής, με σκοπό να γίνουμε οι άνθρωποι που μας δημιούργησε ο Θεός να είμαστε. Στην πορεία αυτού του ταξιδιού μαθαίνουμε να ξεπερνάμε τις αδυναμίες μας και να αντλούμε δύναμη από Εκείνον. Αυτό συχνά σημαίνει ότι χρειάζεται να εγκαταλείψουμε κακές συνήθειες. Κάποιες από αυτές είναι φανερές, όπως η εξάρτηση από το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά. Άλλες, όμως, είναι πιο διακριτικές …
Χαρούμενη και ευλογημένη μέρα σε όλους! Και μην ξεχνάτε πως: Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι μετά από κάθε δύση του ήλιου, ακολουθεί μια νέα ανατολή. Καλημέρα! Η πίστη δεν είναι σανίδα σωτηρίας στις δύσκολες στιγμές, είναι η βάρκα που ταξιδεύει τον χριστιανό. Λογοτεχνικό περιβόλι!
«Την ημέρα που φώναξα, μου απάντησες και με ενδυνάμωσες με δύναμη στην ψυχή μου». Ψαλμός 138:3 Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΣΟΥ Ένα μικρό αγόρι βγήκε στην αυλή κρατώντας ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ και μια μπάλα. Με αποφασιστικότητα, είπε δυνατά: «Είμαι ο μεγαλύτερος χτυπητής στον κόσμο!» Πέταξε την μπάλα στον αέρα, χτύπησε με το ρόπαλο, αλλά αστόχησε. «Χτύπημα πρώτο!» φώναξε. Δοκίμασε ξανά, επαναλαμβάνοντας πως ήταν ο καλύτερος παίκτης, όμως αστόχησε και δεύτερη φορά. Ούτε η τρίτη προσπάθεια στέφθηκε με επιτυχία. Τότε, αντί να απογοητευ…
Γράφει και επιμελείται η Ρένα Γ. Τζωράκη © Καθώς το φθινόπωρο προχωρά και οι άνεμοι δυναμώνουν, η φύση μάς φανερώνει ένα από τα πιο τρυφερά και προστατευτικά της μυστικά: την τέχνη της στοργικής καταφυγής . Αν παρατηρήσει κανείς τα πουλιά στον ουρανό, θα δει πως δεν φοβούνται το κρύο ούτε την καταιγίδα, γιατί φέρουν πάνω τους μια διπλή ευλογία. Από τη μια, η ίδια η κατασκευή των φτερών τους παγιδεύει τον αέρα κοντά στο σώμα τους, δ ημιουργώντας μια αόρατη ασπίδα ζεστασιάς . Από την άλλη, η μικρή, προσεκτικά υφασμένη φωλιά ανάμεσα στα κλαδιά…
ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΡΩΓΜΕΣ ( Μια ιστορία για τη συγχώρεση και τη θεραπεία της ψυχής) Ι. Το Κρυστάλλινο Άγγιγμα Στο κέντρο ενός παλιού, σιωπηλού σπιτιού, στεκόταν ένα γυάλινο βάζο. Ήταν διάφανο, κεντημένο με λεπτές χρυσές αχτίδες, κι όποιος το κοίταζε ένιωθε τη χάρη της ομορφιάς του. Μα μια μέρα, μέσα στο ανέμελο παιχνίδι των παιδικών χρόνων, το βάζο έπεσε. Η σιωπή του δωματίου ράγισε μαζί με το γυαλί — το βάζο έγινε δεκάδες γυαλιστερά θραύσματα στο πάτωμα. Το παιδί πάγωσε. Με χέρια που έτρεμαν προσπάθησε να ενώσει τα κομμάτια, μα οι ρωγ…
Ένας άνθρωπος φύτεψε έναν μικρό σπόρο στη γη και κάθε πρωί πήγαινε να δει αν είχε φυτρώσει. Πέρασαν ημέρες και τίποτε δεν φαινόταν στην επιφάνεια. Το χώμα παρέμενε σιωπηλό και ο άνθρωπος άρχισε να απογοητεύεται. «Ίσως ο σπόρος να μην ήταν καλός», σκέφτηκε. «Ίσως να έχασα τον χρόνο μου». Έσκυψε, έτοιμος να σκάψει και να τον πετάξει, μα τότε θυμήθηκε πως η ζωή δεν αρχίζει πάντοτε από εκείνο που μπορούν να δουν τα μάτια. Άφησε το χώμα ήσυχο. Συνέχισε να το ποτίζει και περίμενε. Κάτω από την επιφάνεια, εκεί όπου κανείς δεν έβλεπε, ο σπόρος άρχιζ…
Διαβάστε όλο το κεφάλαιο του ψαλμού 78 1 AKOYΣE, λαέ μου, τον νόμο μου· στρέψτε τα αυτιά σας στα λόγια τού στόματός μου. 2 Θα ανοίξω το στόμα μου με παραβολή· θα προφέρω αξιομνημόνευτα πράγματα, που ήσαν εξαρχής· 3 όσα ακούσαμε και γνωρίσαμε, και μας διηγήθηκαν οι πατέρες μας. 4 Δεν θα τα κρύψουμε από τα παιδιά τους στην επερχόμενη γενεά, καθώς θα διηγούμαστε τους επαίνους τού Kυρίου, και τη δύναμή του, και τα θαυμαστά του έργα, που έκανε. 5 Kαι έστησε μαρτυρία στον Iακώβ, και έβαλε στον Iσραήλ νόμο, τα οποία πρόσταξε στους πατέρες μας, να τ…
Η κάθε μέρα είναι και μια νέα ευκαιρία, μια ευκαιρία που σου χαρίζει η ίδια η ζωή γιατί την αξίζεις πραγματικά. Αξιοποίησέ τη! Να έχεις μια όμορφη μέρα! Καλημέρα σας σήμερα θα ξεκινήσουμε την ημέρα μας με τον ψαλμό 78 και το εδάφιο 38: "Αυτός, όμως, επειδή ήταν οικτίρμονας, συγχώρησε την ανομία τους, και δεν τους αφάνισε· αλλά πολλές φορές ανέστελλε τον θυμό του..." (Ψαλμός 78:38) Να θυμάσαι πάντα: Όσες φορές κι αν λυγίσεις ή παραστρατήσεις στη ζωή σου, η ευσπλαχνία και η συγχώρεση του Θεού είναι πάντα μεγαλύτερες από κάθε σου αδυν…
Σ’ ένα σπίτι υπήρχε ένα μεγάλο βάζο από κρύσταλλο . Κάθε τόσο το στόλιζαν με εντυπωσιακά λουλούδια, προσεκτικά διαλεγμένα, με χρώματα που τραβούσαν αμέσως τα βλέμματα. Όλοι τα θαύμαζαν, κι ύστερα, όταν μαραίνονταν, τα αντικαθιστούσαν με άλλα. Μια μέρα, ένα παιδί μπήκε στο σπίτι κρατώντας λίγα μικρά αγριολούλουδα που είχε μαζέψει στην άκρη ενός δρόμου. Δεν ήταν τέλεια. Κάποια είχαν στραβά πέταλα, άλλα ήταν τόσο μικρά που σχεδόν χάνονταν ανάμεσα στα φύλλα τους. Τα έβαλε σ’ ένα απλό γυάλινο ποτήρι και το άφησε στο περβάζι. Το πρωινό φως πέρα…
Social Plugin