«Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστη και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για διόρθωση, για παιδαγωγία που γίνεται με δικαιοσύνη.»
— Β ́ Τιμοθέου 3:16
Κατανοώντας τη Ρίζα της Κατηγορίας
Μια από τις πιο συχνές ενστάσεις εναντίον των Χριστιανών είναι η κατηγορία της «βιβλιολατρίας» — η ιδέα δηλαδή ότι έχουμε εξυψώσει ένα βιβλίο πάνω από τον ίδιο τον Θεό. Η αλήθεια όμως είναι πολύ διαφορετική.
Κανένας πιστός δεν λατρεύει το δέρμα, το χαρτί ή τις εικόνες μιας οθόνης. Όπως ένα ερωτικό γράμμα εκτιμάται όχι για την ποιότητα του χαρτιού αλλά για το πρόσωπο που το έγραψε, έτσι και η Βίβλος πολύτιμη επειδή είναι η αυτοαποκάλυψη του Θεού. Μέσω αυτής, ο Θεός φανερώνει τον χαρακτήρα Του, το θέλημά Του και το σχέδιο σωτηρίας για την ανθρωπότητα.
Πώς Αντιμετώπισε ο Ιησούς τις Γραφές;
Αν η υψηλή εκτίμηση για τη Γραφή θεωρείται σφάλμα, τότε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός θα ήταν ο πρώτος που θα κατηγορούνταν:
Συνεχής Αναφορά στη Γραφή: Ο Ιησούς παρέθεσε την Παλαιά Διαθήκη δεκάδες φορές. Ακόμη και οι δύο μέγιστες εντολές («Αγάπα τον Κύριο» και «Αγάπα τον πλησίον σου») είναι αποσπάσματα από το Δευτερονόμιο και το Λευιτικό.
Ιστορική Αξιοπιστία: Ο Χριστός αντιμετώπισε τα γεγονότα της Παλαιάς Διαθήκης —όπως τον Αδάμ και την Εύα, τον Κατακλυσμό του Νώε και τον Ιωνά— ως αληθινή ιστορία και όχι ως απλούς μύθους.
Θεία Αυθεντία: Διακήρυξε με σαφήνεια ότι «η Γραφή δεν μπορεί να παραβιαστεί» (Ιωάννης 10:35), θεμελιώνοντας τη διδασκαλία Του στην απόλυτη αυθεντία της.
0 Σχόλια