ΠΡΩΙΝΕΣ ΑΧΤΙΔΕΣ
(Φως και ελπίδα για το ξεκίνημα της ημέρας)
Όσο βαθύ κι αν είναι το σκοτάδι που σε περιβάλλει, όσο μακρύ κι αν φαντάζει το τούνελ της δοκιμασίας σου,
θυμήσου: η νύχτα δεν έχει ποτέ την τελευταία λέξη.
Κάθε χαραυγή , η φύση στήνει μια σιωπηλή επανάσταση.
Το πρώτο φως δεν ζητά την άδεια από τις σκιές για να ανατείλει· απλώς εμφανίζεται, γλυκά και αμετάκλητα, για να θυμίσει σε όλους πως η ζωή πάντα νικά.
Αν αισθάνεσαι την ψυχή σου κουρασμένη, αν τα βήματά σου σου φαίνονται βαριά, σταμάτα για μια στιγμή.
Πάρε μια βαθιά ανάσα και νιώστε τη δροσερή αύρα του πρωινού.
Δεν είσαι μόνος. Το φως της ημέρας έρχεται να σε αγκαλιάσει, να σου ψιθυρίσει πως κάθε πόνος έχει ημερομηνία λήξης και πως μέσα σου κρύβεις μια σπίθα που κανένας άνεμος δεν μπορεί να σβήσει.
Μην κοιτάς πίσω στο σκοτάδι που αφήνεις.
Σήκωσε τα μάτια σου στον ορίζοντα. Η ημέρα που ανατέλλει σου προσφέρει μια νέα ευκαιρία να αναπνεύσεις, να ονειρευτείς, να διεκδικήσεις τη χαρά που σου αξίζει. Άφησε τις πρωινές αχτίδες να ζεστάνουν την καρδιά σου και να σου θυμίσουν πως μετά από κάθε μεγάλη καταιγίδα, ο ουρανός γίνεται πιο γαλανός από ποτέ.
Βγες στο φως.
Το ταξίδι συνεχίζεται και η ομορφιά της ζωής σε περιμένει να την ανακαλύψεις ξανά!


0 Σχόλια