Επιμελείται και γράφει η Ρένα Τζωράκη©
Σαν αιώνιος καθρέφτης στέκεται ο Λόγος,
δεν αλλάζει μορφή στο δικό μας το βλέμμα,
μα αποκαλύπτει, με θάρρος και φως,
της ψυχής μας το κρυμμένο μας τέλμα.
Άλλοτε δείχνει της πλάσης την ομορφιά
που ο Πλάστης έχει φυτέψει εντός μας,
κι άλλοτε, με πόνο και γλυκιά πραότητα,
αγγίζει τα σκότη του εσωτερικού μας κόσμου.
«Αν κάποιος ακούει μα δεν πράττει τη χάρη,μοιάζει με εκείνον που κοιτάζει το πρόσωπο, φεύγει,κι αμέσως ξεχνάει πώς ήταν στη χάρη» —
ο Ιάκωβος ψιθυρίζει, καθώς η μέρα φεύγει.
Δεν ήρθε ο Λόγος να μας κολακέψει,
μήτε τα λάθη να μας συγχωρήσει σιωπηλά·
είναι μαχαίρι ζωής που έρχεται να μας θεραπεύσει,
να πλάσει ξανά την καρδιά σταλαγματιά-σταλαγματιά.
Γιατί στον καθρέφτη δεν στεκόμαστε για να μετρήσουμε τη σκόνη,
μα για να πλυθούμε στου Πατέρα την κλίνη.
«Κάθε Γραφή είναι πνοή Θεού και γαλήνη,για να γίνει ο άνθρωπος τέλειος, έτοιμος για καλό έργο» —
(Β΄ Τιμόθεου) φως που οδηγεί στον δρόμο τον τρελό.
"Oλόκληρη η γραφή είναι θεόπνευστη, και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για επανόρθωση, για διαπαιδαγώγηση, που γίνεται με δικαιοσύνη·
για να είναι ο άνθρωπος του Θεού τέλειος, ετοιμασμένος για κάθε έργο αγαθό."
Β' Τιμόθεου 3:16–17
Μη φοβηθείς, λοιπόν, να σταθείς.
Κοίταξε άφοβα στον καθρέφτη Εκείνου.
Δεν θα βρεις μόνο το σκοτάδι σου,
μα την αγκαλιά του ελεήμονα Εκείνου.
Μια μικρή προσευχή
«Κύριε, άνοιξε τα μάτια της ψυχής μου να σε αντικρίσω μέσα στον καθρέφτη του Λόγου Σου. Δώσε μου το θάρρος να μη στρέψω το βλέμμα όταν βλέπω τις αδυναμίες μου, αλλά χάρισέ μου την ταπείνωση να αφεθώ στα χέρια Σου. Πλύναμε με το έλεός Σου, θεράπευσε τα τραύματά μου και πλάσε με ξανά, ώστε η ζωή μου να γίνει καθρέφτης της δικής Σου αγάπης. Αμήν.»



0 Σχόλια