Όταν ο πόνος του σήμερα συναντά την αιώνια δόξα του Θεού
«Επειδή, θεωρώ ότι τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι άξια να συγκριθούν με τη δόξα που πρόκειται να αποκαλυφθεί σε μας».
📖 Ρωμαίους 8:18
ΜΙΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ
Ο Νικ Βούιτσιτς γεννήθηκε χωρίς χέρια και πόδια. Θα μπορούσε να είχε επιτρέψει στις σωματικές του δυσκολίες να καθορίσουν ολόκληρη τη ζωή του. Θα μπορούσε να είχε παραδοθεί στην απογοήτευση και στην αυτολύπηση, εστιάζοντας αποκλειστικά σε όσα δεν μπορούσε να κάνει.
Όμως, καθώς μεγάλωνε, πήρε μια σημαντική απόφαση: να μη βλέπει τη ζωή του μόνο μέσα από τους περιορισμούς του, αλλά να αναγνωρίζει και τις δυνατότητες που είχε.
Με πίστη στον Θεό, επιμονή και θάρρος, άρχισε να αξιοποιεί τη ζωή του για να μεταφέρει ένα μήνυμα ελπίδας. Έγινε ομιλητής και μοιράστηκε την προσωπική του μαρτυρία σε ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, βοηθώντας πολλούς να αναζητήσουν τον Χριστό και να δουν τη ζωή τους με διαφορετική ματιά.
Η ιστορία του μάς θυμίζει ότι οι δυσκολίες δεν χρειάζεται να γίνουν η ταυτότητά μας ούτε να καθορίσουν το μέλλον μας.
Ο πόνος του δεν εξαφανίστηκε επειδή απέκτησε έναν σκοπό. Όμως, μέσα από την πίστη του, βρήκε έναν τρόπο να μετατρέψει τις δυσκολίες του σε μαρτυρία ελπίδας για άλλους ανθρώπους.
Αυτό είναι ένα σημαντικό μάθημα για όλους μας: Δεν μπορούμε πάντοτε να επιλέξουμε τις συνθήκες που αντιμετωπίζουμε, μπορούμε όμως, με τη βοήθεια του Θεού, να επιλέξουμε πώς θα σταθούμε απέναντί τους.
ΑΣ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Ο απόστολος Παύλος γράφει:
«Τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι άξια να συγκριθούν με τη δόξα που πρόκειται να αποκαλυφθεί σε μας».
Ο απ.Παύλος δεν υποτιμά τον ανθρώπινο πόνο. Γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει να υποφέρεις, να αντιμετωπίζεις διωγμούς, απογοητεύσεις, στερήσεις και δοκιμασίες.
Δεν λέει ότι ο πόνος δεν είναι πραγματικός ούτε ότι πρέπει να προσποιούμαστε πως όλα είναι καλά.
Μας προσκαλεί, όμως, να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζουμε όσα περνάμε.
Η λέξη «λογίζομαι» που χρησιμοποιείται στο πρωτότυπο κείμενο συνδέεται με την έννοια του υπολογισμού, της αξιολόγησης και της σύγκρισης. Είναι σαν να εξετάζουμε έναν ισολογισμό: να μη μένουμε μόνο σε όσα φαίνονται σήμερα, αλλά να λαμβάνουμε υπόψη ολόκληρη την εικόνα.
Αν κοιτάζουμε μόνο το παρόν, ο πόνος μπορεί να μοιάζει αβάσταχτος και οι δυσκολίες να φαίνονται μεγαλύτερες από τις δυνάμεις μας.
Όταν όμως βλέπουμε τη ζωή μέσα από την αιώνια υπόσχεση του Θεού, καταλαβαίνουμε ότι η σημερινή δοκιμασία δεν μπορεί να συγκριθεί με τη δόξα που Εκείνος έχει ετοιμάσει για τα παιδιά Του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε πόνος θα μετατραπεί απαραίτητα σε μια ορατή επιτυχία ή ότι θα καταλάβουμε πάντοτε τον λόγο για τον οποίο υποφέρουμε.
Σημαίνει ότι ο πόνος μας δεν είναι μεγαλύτερος από την αγάπη του Θεού και ότι καμία δοκιμασία δεν μπορεί να ακυρώσει την αιώνια ελπίδα που έχουμε στον Χριστό.
Ο απόστολος Πέτρος μάς υπενθυμίζει επίσης:
«Επειδή, ποια δόξα είναι, αν αμαρτάνοντας και ραπιζόμενοι υπομένετε; Αλλά, αν αγαθοποιώντας και πάσχοντας υπομένετε, αυτό είναι χάρη ενώπιον του Θεού. Επειδή, σε τούτο κληθήκατε».
📖 Α΄ Πέτρου 2:20-21
Ο Θεός βλέπει την υπομονή, την πίστη και την αφοσίωσή μας όταν επιλέγουμε να κάνουμε το καλό ακόμη και μέσα στις δυσκολίες.
Δεν είμαστε μόνοι στον πόνο μας. Ο Χριστός γνωρίζει τι σημαίνει να υποφέρεις και μας καλεί να ακολουθούμε τα βήματά Του.
Ο σωστός υπολογισμός δεν είναι να μετράμε μόνο τις απώλειες και τις δυσκολίες του σήμερα, αλλά να θυμόμαστε και την αιώνια δόξα που μας περιμένει κοντά στον Θεό.







0 Σχόλια