ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΠΡΟΤΥΠΟ:Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΥΣΕΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΑΡΕΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
«Γυναίκα αρετής ποιος μπορεί να βρει; Η αξία της είναι πολύ ανώτερη από τα πολυτίμητα μαργαριτάρια.» Το Αιώνιο Πρότυπο: Η Αρχιτεκτονική της Ευσεβούς Γυναίκας Σε έναν κόσμο που συχνά μετρά την αξία με την επιφανειακή εικόνα και τις πρόσκαιρες εντυπώσεις, η Αγία Γραφή αποκαλύπτει ένα διαχρονικό πορτρέτο εσωτερικού πλούτου, σοφίας και δύναμης. Το 31ο κεφάλαιο των Παροιμιών δεν περιγράφει ένα ανέφικτο ιδανικό, αλλά έναν οδικό χάρτη πνευματικής και ανθρώπινης ολοκλήρωσης για κάθε γυναίκα. 1. Εμπλουτίζει τη Ζωή των Άλλων «Η καρδιά του συζύγου της…
Ο ΓΡΑΠΤΟΣ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΛΟΓΟΣ:ΓΙΑΤΙ Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΔΩΛΟ,ΑΛΛΑ Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;
«Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστη και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για διόρθωση, για παιδαγωγία που γίνεται με δικαιοσύνη.» — Β ́ Τιμοθέου 3:16 Κατανοώντας τη Ρίζα της Κατηγορίας Μια από τις πιο συχνές ενστάσεις εναντίον των Χριστιανών είναι η κατηγορία της «βιβλιολατρίας» — η ιδέα δηλαδή ότι έχουμε εξυψώσει ένα βιβλίο πάνω από τον ίδιο τον Θεό. Η αλήθεια όμως είναι πολύ διαφορετική. Κανένας πιστός δεν λατρεύει το δέρμα, το χαρτί ή τις εικόνες μιας οθόνης. Όπως ένα ερωτικό γράμμα εκτιμάται όχι για την ποιότητα του χαρτιού αλλά για το πρ…
ΙΩΝΑΘΑΝ: Ο ΆΝΘΡΩΠΟΣ ,ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕΤΡΗΣΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ, ΑΛΛΑ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που κοιτάζεις μπροστά σου και όλα μοιάζουν μεγαλύτερα από τις δυνάμεις σου. Τα εμπόδια υψώνονται σαν βουνά, οι δυσκολίες μοιάζουν ανυπέρβλητες και η καρδιά σου ψιθυρίζει : «Πώς θα τα καταφέρω;» Κάπως έτσι θα μπορούσε να αισθάνεται ένας άνθρωπος που αντικρίζει έναν εχθρό πολύ ισχυρότερο από τον ίδιο. Κι όμως, μέσα στις σελίδες της Βίβλου συναντάμε έναν άνθρωπο που μας θυμίζει πως η πίστη δεν μετρά τα πάντα με ανθρώπινα μέτρα. Το όνομά του ήταν Ιωνάθαν, γιος του βασιλιά Σαούλ. Ο Ιωνάθαν δεν ήταν ένας άνθρωπος που δεν γν…
"ΖΗΣΕ ΜΕ ΠΙΣΤΗ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ- ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΘΕΟ"
«Μην καυχιέσαι για το αύριο, γιατί δεν ξέρεις τι μπορεί να φέρει μια μέρα.» Παροιμίες 27:1 Μικρές σκέψεις μου Πόσο εύκολα λέμε: «Αύριο θα το κάνω…» «Αύριο θα μιλήσω…» «Αύριο θα αλλάξω…» «Αύριο θα έχω περισσότερο χρόνο…» Κι όμως, το αύριο είναι ακόμη άγνωστο. Το εδάφιο δεν μας καλεί να φοβόμαστε το αύριο ούτε να σταματήσουμε να κάνουμε σχέδια. Μας θυμίζει κάτι πολύ πιο σημαντικό: Να μην ξεχνάμε ποιος κρατά το αύριο. Σχεδίασε, λοιπόν, αλλά εμπιστεύσου. Ονειρέψου, αλλά προσευχήσου. Εργάσου, αλλά μην αγωνιάς για όσα δεν μπορείς να ελ…
ΟΤΑΝ Η ΨΥΧΗ ΛΥΓΙΖΕΙ, ΜΗΝ ΠΑΡΑΔΙΝΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ
ΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ «Ω Θεέ, θυμήσου ότι η ζωή μου δεν είναι παρά μια ανάσα και δεν θα νιώσω ποτέ ξανά ευτυχία». Ιώβ 7:7 ΜΙΚΡΗ ΣΚΕΨΗ Υπάρχουν στιγμές που η ζωή μοιάζει να παίρνει από τα χέρια μας όλα όσα θεωρούσαμε δεδομένα. Μια απώλεια, μια ασθένεια, μια απογοήτευση ή μια παρατεταμένη δοκιμασία μπορούν να κουράσουν τόσο βαθιά την ψυχή, ώστε ακόμη και η ελπίδα να μοιάζει μακρινή. Ο Ιώβ γνώρισε αυτό το σκοτάδι. Έχασε τα παιδιά του, την περιουσία του και την υγεία του. Ο πόνος του ήταν τόσο μεγάλος, ώστε κάποια στιγμή πίστεψε πως δεν θα ξαναγε…
Η Αναζήτηση της Θείας Σοφίας και της Πνευματικής Διορατικότητας
«Αρχή σοφίας είναι ο φόβος του Κυρίου· και επίγνωση των αγίων, η φρόνηση.» (Παροιμίες 9:10) «Κατόπιν, τη δεύτερη ημέρα, οι αρχηγοί των οικογενειών όλου του λαού, οι ιερείς και οι Λευίτες, συγκεντρώθηκαν στον Έσδρα τον γραμματέα για να αποκτήσουν ενόραση στα λόγια του Νόμου.» (Νεεμίας 8:13) Σύντομη Ανάλυση Το κείμενο αναδεικνύει την ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στην ακαδημαϊκή γνώση και την πνευματική ενόραση (διορατικότητα). Ένας ηγέτης —είτε στον πνευματικό είτε στον κοινωνικό στίβο— χρειάζεται τη δυνατότητα να βλέπει πέρα από το παρόν, προβλ…
ΟΤΑΝ Η ΨΥΧΗ ΚΟΥΡΑΖΕΤΑΙ, ΑΣ ΒΡΕΙ ΑΝΑΠΑΥΣΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ
Υπάρχουν πρωινά που ξυπνάμε και πριν ακόμη αρχίσει η ημέρα, η καρδιά μας έχει ήδη κουραστεί. Σκέψεις, έγνοιες, εκκρεμότητες και φόβοι διεκδικούν τη θέση τους μέσα μας. Θέλουμε να βρούμε λύσεις, να προλάβουμε, να διορθώσουμε όσα μας ανησυχούν. Κι όσο περισσότερο προσπαθούμε να κρατήσουμε τα πάντα στα χέρια μας, τόσο περισσότερο χάνουμε την εσωτερική μας γαλήνη. Μέσα σε αυτή την αναστάτωση, ο Θεός μάς απευθύνει μια πρόσκληση: να επιστρέψουμε κοντά Του, να αναπαυθούμε και να εμπιστευθούμε την καρδιά μας στα δικά Του χέρια. Δεν μας ζητά να αδι…
ΤΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ:ΠΩΣ ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΥΛΟΓΙΑ;
Γνωρίζατε ότι ένα στρείδι που δεν έχει τραυματιστεί δεν παράγει ποτέ μαργαριτάρια; Τα μαργαριτάρια είναι στην πραγματικότητα το αποτέλεσμα μιας επουλωμένης πληγής. Δημιουργούνται μέσα από τον πόνο, όταν μια ξένη ή ανεπιθύμητη ουσία —όπως ένας κόκκος άμμου ή ένα παράσιτο— εισχωρεί στο εσωτερικό του στρειδιού. Το εσωτερικό του οστράκου καλύπτεται από μια λαμπερή ουσία, το μάργαρο (nacar). Όταν ο «εισβολέας » εισβάλει και ενοχλήσει τους μαλακούς ιστούς του στρειδιού, το όστρακο, αδυνατώντας να τον διώξει, αρχίζει να αντιδρά: καλύπτει τον κόκκο …
ΟΙ ΕΠΤΑ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Η Θεία Αγάπη εν μέσω του Θνητού Πόνου Στην αρχαιότητα, ο θάνατος δια σταυρώσεως συνιστούσε την πλέον φρικτή και ατιμωτική τιμωρία, επιβεβλημένη στους βαρύτερους των εγκληματιών. Οι ψυχορραγούντες επί του ξύλου ξεστομούσαν, ως επί το πλείστον, κραυγές απόγνωσης, γόους και κατάρες. Όχι όμως ο Ιησούς . Εν μέσω του αβάσταχτου Μαρτυρίου, της ταπείνωσης και του διασυρμού, από τα πανάγια χείλη Του ανέβλυζαν μόνο ρήματα αιώνιας αγάπης, συγχώρεσης και ελπίδας. Τα τέσσερα Ευαγγέλια διέσωσαν, μέσω των αυτόπτων μαρτύρων, τις επτά τελευταίες ρήσεις το…
Ο ΣΠΟΡΟΣ ΠΟΥ ΦΟΒΟΤΑΝ ΤΟ ΧΩΜΑ
Ένας μικρός σπόρος φοβόταν να αφήσει το ασφαλές σακουλάκι όπου βρισκόταν . Άκουγε τους άλλους σπόρους να μιλούν για το σκοτάδι του χώματος και φοβόταν. «Κι αν χαθώ εκεί κάτω;» αναρωτιόταν. Μια μέρα, όμως, ένα χέρι τον πήρε και τον έβαλε στη γη. Στην αρχή όλα έγιναν σκοτεινά. Ο σπόρος νόμιζε πως όλα είχαν τελειώσει. Δεν ήξερε ότι εκείνη ακριβώς τη στιγμή άρχιζε η ζωή του. Έπεσε πάνω του βροχή. Πέρασε καιρός. Δεν έβλεπε τίποτα. Κι όμως, μέσα στη σιωπή, κάτι συνέβαινε. Μι α μικρή ρίζα άρχισε να κατεβαίνει. Και ένας τρυφερός βλαστός άρχισε να …
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣΠΟΥ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ ΜΠΡΟΣΤΑ,ΕΝΩ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΗΤΑΝ ΑΓΝΩΣΤΟΣ.
Υ πάρχουν στιγμές στη ζωή που ο δρόμος μπροστά μας μοιάζει μεγαλύτερος από τις δυνάμεις μας. Στιγμές που κάτι τελειώνει και κάτι καινούργιο αρχίζει, χωρίς να ξέρουμε αν θα τα καταφέρουμε. Μια τέτοια στιγμή έζησε ο Ιησούς του Ναυή. Για πολλά χρόνια στεκόταν δίπλα στον Μωυσή. Τον ακολούθησε στην έρημο, είδε τα θαύματα του Θεού, έμαθε να περιμένει, να υπηρετεί και να εμπιστεύεται. Ήξερε όμως πως τώρα ερχόταν η δική του ώρα. Ο Μωυσής είχε πεθάνει . Και ξαφνικά ο άνθρωπος που για χρόνια στεκόταν δίπλα στον ηγέτη του λαού έπρεπε να σταθεί μπροστά…
Πατήστε την εικόνα
Social Plugin