ΌΤΑΝ ΚΑΤΑΚΡΙΝΩ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΞΕΧΝΩ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ
Υ πάρχουν στιγμές που ένα λάθος του άλλου αρκεί για να σχηματίσουμε μια ολόκληρη γνώμη γι’ αυτόν. Β λέπουμε μια συμπεριφορά, ακούμε μια κουβέντα, παρατηρούμε μια αδυναμία και, πριν ακόμη γνωρίσουμε όσα κρύβονται πίσω από αυτήν, γινόμαστε αυστηροί κριτές. Ξεχνάμε πως κάθε άνθρωπος κουβαλά μια ιστορία που δεν γνωρίζουμε ολόκληρη, πληγές που δεν φαίνονται και αγώνες που ίσως δεν θα μάθουμε ποτέ. Η κατάκριση συχνά αρχίζει με τη σκέψη πως εμείς γνωρίζουμε καλύτερα, πως εμείς δεν θα κάναμε ποτέ το ίδιο, πως το λάθος του άλλου είναι μεγαλύτερο απ…
ΟΤΑΝ Η ΚΑΡΔΙΑ ΧΛΙΑΙΝΕΙ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΥΝΗΘΕΙΑ
Υπάρχει μια κατάσταση πιο σιωπηλή από την αμφιβολία και πιο ύπουλη από την απογοήτευση: η χλιαρότητα της καρδιάς. Είναι εκείνη η στιγμή που εξακολουθούμε να μιλάμε για τον Θεό, αλλά ξεχνάμε να Του μιλήσουμε. Που δ ιαβάζουμε τον Λόγο Του, αλλά δεν αφήνουμε πια τα λόγια Του να αγγίξουν τις αποφάσεις μας. Που γνωρίζουμε τι είναι σωστό, αλλά αναβάλλουμε ξανά και ξανά να το εφαρμόσουμε. Δεν έχουμε απαραίτητα απομακρυνθεί φανερά από την πίστη· απλώς έχουμε πάψει να της δίνουμε την πρώτη θέση. Η χλιαρότητα δεν έρχεται πάντα με μια μεγάλη απόφα…
ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΕ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ, ΜΗΝ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ
Υπάρχουν απορρίψεις που πονάνε περισσότερο απ’ όσο μπορούν να περιγράψουν οι λέξεις. Είναι εκείνες οι στιγμές που περίμενες μια θέση στην καρδιά κάποιου, ένα βλέμμα κατανόησης, μια λέξη αποδοχής, κι αντί γι’ αυτά συνάντησες την αδιαφορία, την απομάκρυνση ή την κλειστή πόρτα. Και τότε, σχεδόν χωρίς να το καταλάβεις, αρχίζεις να αναρωτιέσαι: «Μήπως δεν αξίζω; Μήπως δεν είμαι αρκετός; Μήπως κάτι δεν πάει καλά με εμένα;» Μα άκουσε κάτι που αξίζει να κρατήσεις βαθιά μέσα σου: η απόρριψη ενός ανθρώπου δεν είναι η απόδειξη πως εσύ δεν αξίζεις να αγ…
ΟΤΑΝ Η ΨΥΧΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΝΕΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ
Υπάρχουν πρωινά που η καρδιά ξυπνά κουρασμένη, όχι επειδή έπαψε να ελπίζει, αλλά επειδή πάλεψε πολύ. Κι όμως, όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει χώρος για ένα νέο ξεκίνημα. Δεν χρειάζεται να έχουν αλλάξει όλα γύρω σου για να αρχίσει κάτι όμορφο μέσα σου. Μην αφήνεις τις δυσκολίες του χθες να σου κλέβουν το θάρρος για το σήμερα. Όσα δεν κατάφερες, δεν ακυρώνουν όσα μπορείς ακόμη να προσπαθήσεις. Οι πόρτες που έκλεισαν δεν σημαίνουν πως τελείωσε ο δρόμος σου, ούτε οι καθυστερήσεις πως ο Θεός ξέχασε την προσευχή σου. Μερικές φορές, η δύναμη δεν φαίνε…
ΌΤΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ...
Υπάρχουν αποχωρισμοί που δεν τους επιλέγει η καρδιά μας. Έρχονται στη ζωή μας και μας ζητούν να αφήσουμε πίσω κάτι που αγαπήσαμε, κάτι που φροντίσαμε, κάτι στο οποίο επενδύσαμε όνειρα, χρόνο και κομμάτια της ψυχής μας. Μπορεί να είναι ένας άνθρωπος, μια σχέση, ένα όνειρο που δεν πραγματοποιήθηκε ή μια περίοδος της ζωής μας που δεν θα επιστρέψει. Και τότε αναρωτιόμαστε: «Πώς αφήνεις κάτι που εξακολουθείς να αγαπάς;» Δεν είναι εύκολο. Γιατί η καρδιά δεν αποχαιρετά με διακόπτη . Κρατά αναμνήσεις, επιστρέφει σε στιγμές, θυμάται όσα θα ήθελε να εί…
ΟΤΑΝ Η ΨΥΧΗ ΛΥΓΙΖΕΙ, ΜΗΝ ΠΑΡΑΔΙΝΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ
ΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ «Ω Θεέ, θυμήσου ότι η ζωή μου δεν είναι παρά μια ανάσα και δεν θα νιώσω ποτέ ξανά ευτυχία». Ιώβ 7:7 ΜΙΚΡΗ ΣΚΕΨΗ Υπάρχουν στιγμές που η ζωή μοιάζει να παίρνει από τα χέρια μας όλα όσα θεωρούσαμε δεδομένα. Μια απώλεια, μια ασθένεια, μια απογοήτευση ή μια παρατεταμένη δοκιμασία μπορούν να κουράσουν τόσο βαθιά την ψυχή, ώστε ακόμη και η ελπίδα να μοιάζει μακρινή. Ο Ιώβ γνώρισε αυτό το σκοτάδι. Έχασε τα παιδιά του, την περιουσία του και την υγεία του. Ο πόνος του ήταν τόσο μεγάλος, ώστε κάποια στιγμή πίστεψε πως δεν θα ξαναγε…
ΌΤΑΝ Η ΕΛΠΙΔΑ ΛΙΓΟΣΤΕΥΕΙ
Υπάρχουν ημέρες που δεν έχεις πάψει να πιστεύεις στον Θεό. Απλώς έχεις κουραστεί να περιμένεις. Προσεύχεσαι, αλλά η απάντηση αργεί. Ελπίζεις, αλλά τίποτα δεν φαίνεται να αλλάζει. Κοιτάζεις γύρω σου και αναρωτιέσαι πόσο ακόμη μπορείς να περιμένεις. Και τότε η ελπίδα, που κάποτε ήταν δυνατή μέσα σου, μοιάζει να γίνεται μικρή. Σαν μια φλόγα που τρεμοπαίζει μέσα στον άνεμο. Ίσως να έχεις πει κι εσύ κάποτε: «Κύριε, θέλω να ελπίζω… αλλά κουράστηκα.» Κι όμως, ο Θεός δεν ζητά από σένα να έχεις πάντοτε μια μεγάλη, δυνατή ελπίδα. Μερικές φορές αρκεί μ…
ΌΤΑΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΜΕ ΒΑΡΑΙΝΟΥΝ
Υπάρχουν λάθη που περνούν από τη ζωή μας σαν μια μικρή σκιά. Και υπάρχουν άλλα που μένουν μέσα μας. Τα θυμόμαστε ξανά και ξανά. Γυρίζουμε πίσω στις ίδιες στιγμές και σκεφτόμαστε: «Γιατί το έκανα;» «Γιατί δεν πρόσεξα;» «Αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω…» Κι όσο περισσότερο τα θυμόμαστε, τόσο περισσότερο βαραίνει η καρδιά. Μερικές φορές δεν μας πληγώνει μόνο αυτό που κάναμε. Μας πληγώνει περισσότερο αυτό που λέμε στον εαυτό μας μετά. «Δεν έπρεπε να το κάνω.» «Τα κατέστρεψα όλα.» «Δεν αξίζω άλλη ευκαιρία.» «Πώς θα μπορέσει ο Θεός να με συγ…
ΌΤΑΝ ΚΟΥΡΑΖΟΜΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ
Υπάρχουν αναμονές που κουράζουν περισσότερο από τον ίδιο τον δρόμο. Περιμένεις μια απάντηση. Μια αλλαγή. Μια πόρτα να ανοίξει. Μια προσευχή να γίνει πραγματικότητα. Και περνούν οι ημέρες. Κι εσύ συνεχίζεις να περιμένεις. Στην αρχή έχεις πίστη. Ύστερα κάνεις υπομονή. Και κάποια στιγμή πιάνεις τον εαυτό σου να λέει: «Κύριε, πόσο ακόμη;» Μην αισθανθείς ενοχή αν το είπες κι εσύ. Ο Θεός γνωρίζει την κούραση της αναμονής σου. Γνωρίζει πόσες φορές προσευχήθηκες για το ίδιο πράγμα. Πόσες φορές κοίταξες τον ουρανό περιμένοντας ένα σημάδι. Πόσες φορές…
ΌΤΑΝ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ ΟΙ ΆΝΘΡΩΠΟΙ...
Υπάρχουν πληγές που δεν φαίνονται. Δεν αφήνουν σημάδια στο σώμα , μα μένουν βαθιά στην καρδιά. Ένα λόγο που δεν ξεχάσαμε. Μια συμπεριφορά που μας πλήγωσε. Μια προδοσία που δεν περιμέναμε. Μια αγάπη που δεν μας αγάπησε όπως την αγαπήσαμε. Και ίσως το πιο δύσκολο δεν είναι μόνο αυτό που μας έκαναν. Είναι πως το έκανε εκείνος από τον οποίο δεν το περιμέναμε. Τότε η καρδιά κλείνεται. Λέει: «Δεν θα εμπιστευθώ ξανά.» «Δεν θα αγαπήσω τόσο.» «Δεν θα αφήσω κανέναν να με πλησιάσει.» Και χωρίς να το καταλάβουμε, η πληγή γίνεται τοίχος. Μα δεν θέλ…
Πατήστε την εικόνα
Social Plugin