Ένας νέος μουσικός είχε γράψει ένα όμορφο τραγούδι. Ήθελε να το κάνει ξεχωριστό , γι’ αυτό γέμιζε κάθε στιγμή με νότες. Δεν άφηνε ούτε ένα μικρό διάστημα χωρίς μουσική. Πίστευε πως όσο περισσότερες νότες έβαζε, τόσο πιο όμορφο θα γινόταν το έργο του. Μια μέρα, ένας ηλικιωμένος δάσκαλος άκουσε τη σύνθεσή του και του είπε: «Το τραγούδι σου έχει πολλές όμορφες νότες, αλλά ξέχασες κάτι πολύ σημαντικό: τις παύσεις». Ο νέος παραξενεύτηκε. «Μα πώς μπορεί η σιωπή να κάνει ένα τραγούδι πιο όμορφο;» Ο δάσκαλος χαμογέλασε. «Οι νότες δίνουν φωνή στη μο…
Επιμελείται και γράφει η Ρένα Τζωράκη © Οι φθινοπωρινοί άνεμοι δυναμώνου ν, τα φύλλα στροβιλίζονται στον αέρα , κι ο κόσμος γύρω μας μοιάζει συχνά να κλυδωνίζεται . Όταν η δοκιμασία χτυπά την πόρτα της ψυχής, νιώθουμε σαν το μικρό δέντρο που λυγίζει κάτω από τη μανία της καταιγίδας, φοβούμενοι πως ο κορμός μας δεν θα αντέξει. Κι όμως, υπάρχει μια βαθιά, κρυμμένη σοφία στον τρόπο που λυγίζει το δέντρο. Αν έμενε άκαμπτο, ο άνεμος θα το έσπαγε. Επειδή όμως υποκλίνεται στη θύελλα, οι ρίζες του σφίγγουν ακόμη π…
Κάποτε, στις παρυφές ενός ήσυχου χωριού, υπήρχε ένας παλιός, πέτρινος τοίχος. Για χρόνια στεκόταν αγέρωχος, κρατώντας έξω τον παγωμένο άνεμο, μα κρατώντας έξω και το φως. Οι άνθρωποι περνούσαν δίπλα του βιαστικοί, συνηθισμένοι στη σκιά του, πιστεύοντας πως η πέτρα είναι αιώνια και τίποτα δεν μπορεί να τη λυγίσει. Μα μια ανοιξιάτικη αυγή, ένας μικρός σπόρος, φερμένος από το αγέρι, έπεσε μέσα σε μια σχεδόν αόρατη χαραμάδα της πέτρας. Δεν είχε χώμα πλούσιο, ούτε νερό άφθονο — μονάχα μια σταγόνα πρωινής δροσιάς και τη σιωπηλή επιμονή της ζωής. Ο…
Ο καθηγητής κ Γιώργος Παύλος λέει σπουδαίες αλήθειες με το χειμαρρώδη λόγο του,αφυπνίζει την ναρκωμένη ελληνική συνείδηση ,ας τον ακούσουμε προσεκτικά Δεν ανήκουμε στη Δύση! Λογοτεχνικό περιβόλι!
«Γίνεσθε δε εις αλλήλους χρηστοί, εύσπλαγχνοι, συγχωρούντες αλλήλους, καθώς και ο Θεός εν Χριστώ συνεχώρησεν εις εσάς.» — Εφεσίους 4:32 ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ από το ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ Υπάρχουν πληγές που δεν κλείνουν εύκολα και λόγια που μένουν για καιρό μέσα στην καρδιά . Η συγχώρηση δεν σημαίνει πως αρνούμαστε τον πόνο μας ούτε πως δικαιολογούμε την αδικία. Σημαίνει πως, με τη βοήθεια του Θεού, δεν αφήνουμε την πικρία να γίνει μόνιμος κάτοικος της ψυχής μας . Μπορεί να χρειαστεί χρόνος, προσευχή και δύναμη για να αφήσουμε πίσω μας όσα…
Λογοτεχνικό περιβόλι!
Λογοτεχνικό περιβόλι!
Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος για να είσαι αγαπητός στον Θεό «Τόσο ανόητοι είστε; Αφού αρχίσατε με το Πνεύμα, τώρα τελειώνετε με τη σάρκα;» 📖 Γαλάτας 3:3 ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙΣ Μήπως τιμωρείς τον εαυτό σου κάθε φορά που δεν ανταποκρίνεσαι στις δικές σου προσδοκίες; Μήπως αισθάνεσαι ότι όσα κι αν καταφέρεις δεν είναι ποτέ αρκετά καλά; Καθυστερείς να πάρεις αποφάσεις επειδή φοβάσαι μήπως κάνεις λάθος; Προσπαθείς διαρκώς να είσαι άμεμπτος, μήπως έτσι αποφύγεις την κριτική, την απόρριψη ή την αποδοκιμασία των άλλων; Αν αν…
Επιμελείται και γράφει η Ρένα Τζωράκη © Σαν αιώνιος καθρέφτης στέκεται ο Λόγος, δεν αλλάζει μορφή στο δικό μας το βλέμμα, μα αποκαλύπτει, με θάρρος και φως, της ψυχής μας το κρυμμένο μας τέλμα. Άλλοτε δείχνει της πλάσης την ομορφιά που ο Πλάστης έχει φυτέψει εντός μας, κι άλλοτε, με πόνο και γλυκιά πραότητα, αγγίζει τα σκότη του εσωτερικού μας κόσμου. «Αν κάποιος ακούει μα δεν πράττει τη χάρη,μοιάζει με εκείνον που κοιτάζει το πρόσωπο, φεύγει,κι αμέσως ξεχνάει πώς ήταν στη χάρη» — ο Ιάκωβος ψιθυρίζει, καθώς η μέρ…
Σε μια αίθουσα δικαστηρίου γεμάτη βουβή αμηχανία, στεκόταν ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι. Στα χέρια του δεν κρατούσε πλούτη, παρά το βάρος μιας απελπισίας: είχε κλέψει λίγο ψωμί και τυρί, κι έσπασε άθελά του ένα ράφι καθώς προσπαθούσε να ξεφύγει. Ο ηλικιωμένος δικαστής, με βλέμμα αυστηρό μα σμιλεμένο από ζωή, άκουσε σιωπηλός τη φωνή του παιδιού να τρέμει. Όταν ρώτησε για το «γιατί», η απάντηση έπεσε σαν καρφί στην ησυχία: «Γιατί τα χρειαζόμουν. Η μητέρα μου είναι άρρωστη στο κρεβάτι, κι έχασα τη δουλειά μου όταν έμεινα κοντά της». Το δικαστήριο…
«Να έχετε υπομονή με όλα τα πράγματα, αλλά κυρίως να έχετε υπομονή με τον εαυτό σας. Μην χάνετε το θάρρος σας εξετάζοντας τις δικές σας ατέλειες, αλλά ξεκινήστε αμέσως να τις διορθώνετε — κάθε μέρα ξεκινήστε το έργο εκ νέου». — Φρανσουά ντε Σάλες Λογοτεχνικό περιβόλι!
Social Plugin